Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 76
पुलस्त्य उवाच । एवं संभाष्य तं वत्समवघ्राय च मूर्द्धनि । स्वमातरं सखीवर्गं ततो द्रष्टुं समागता
pulastya uvāca | evaṃ saṃbhāṣya taṃ vatsamavaghrāya ca mūrddhani | svamātaraṃ sakhīvargaṃ tato draṣṭuṃ samāgatā
புலஸ்த்யர் கூறினார்: இவ்வாறு அன்புக் குழந்தையுடன் உரையாடி, அவன் தலையைப் பாசத்துடன் முத்தமிட்டு/முகர்ந்து, பின்னர் தன் தாயையும் தோழியர்க் குழுவையும் காணச் சென்றாள்.
Pulastya
Listener: Purāṇic audience (likely addressed to a sage interlocutor in frame कथा)
Scene: A tender farewell: a motherly figure affectionately kisses/smells the child’s head; then she walks toward an elder woman (her mother) with a group of companions.
FAQs
It frames the dharmic counsel within a compassionate family moment, highlighting affection alongside duty and discipline.
No tīrtha is mentioned in this narrative line.
None; it is a narrative connective verse.