Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 53
वेपमाना भयोद्विग्ना शोकसागरमध्यगा । करिणीव हि रौद्रेण हरिणा सा बलीयसा । ततः स्वगोकुलं प्राप्ता रभमाणा मुहुर्मुहुः
vepamānā bhayodvignā śokasāgaramadhyagā | kariṇīva hi raudreṇa hariṇā sā balīyasā | tataḥ svagokulaṃ prāptā rabhamāṇā muhurmuhuḥ
அவள் நடுங்கி, அச்சத்தால் கலங்கி, துயரக் கடலின் நடுவில் மூழ்கியவள்போல்—வலிமைமிக்க கொடுஞ்சிங்கம் துரத்தும் பெண் யானையைப் போல—தன் கோகுலத்தை அடைந்து மீண்டும் மீண்டும் கத்தினாள்।
Pulastya (narration continues)
Tirtha: Gokula (arrival)
Type: kshetra
Scene: Kapilā trembles and rushes home, repeatedly lowing; metaphorical overlay of a lion pursuing a she-elephant conveys overpowering threat and panic.
FAQs
Dharma does not remove fear, but it gives direction—one proceeds rightly even while trembling.
The verse supports Arbuda’s sacred storytelling milieu rather than praising a named tīrtha directly.
None; it is descriptive, intensifying the emotional and ethical stakes of the narrative.