Adhyaya 27
புலஸ்த்யர் அரசக் கேட்பவரிடம்—புகழ்பெற்ற சக்ரதீர்த்தத்திற்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்துகிறார். அந்தத் தீர்த்தத்தின் புனிதத்திற்குக் காரணமாக ஒரு பழங்கதை கூறப்படுகிறது—முன்னொரு காலத்தில் பிரபுவிஷ்ணு தானவர்களைப் போரில் அழித்து அங்கேயே தமது சக்ரத்தை விடுத்தார்/விடுவித்தார். பின்னர் தெளிந்த நிர்ரத்தில் நீராடி நீரைத் தூய்மைப்படுத்தினார்; அந்தத் தெய்வத் தொடுதலாலேயே இத்தீர்த்தத்திற்கு விசேஷ மெத்தியத்துவம் ஏற்பட்டதாக உரை விளக்குகிறது. அடுத்து விதி—ஹரியின் சயனம் மற்றும் போதனம் காலங்களில் இங்கே சிராத்தம் செய்பவரின் பித்ருக்கள் ஒரு கல்பம் முழுவதும் திருப்தியடைவார்கள். இறுதியில் இது ஸ்கந்தமஹாபுராணத்தின் பிரபாசகண்டத்தில் உள்ள அர்புதகண்டத்தின் 27ஆம் அதிகாரம் எனக் கொலோபன் கூறுகிறது.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चक्रतीर्थमनुत्तमम् । यत्र चक्रं पुरा मुक्तं विष्णुना प्रभविष्णुना
புலஸ்த்யர் கூறினார்—அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவனே, ஒப்பற்ற சக்ரதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே முன்காலத்தில் சக்தியின் ஆதியான பிரபவிஷ்ணு திருமால் தமது சக்ரத்தை எறிந்தார்.
Verse 2
निहत्य दानवान्संख्ये कृत्वा स्नानं सुनिर्झरे । विष्णुः प्राक्षालयत्तोयं तेन तन्मेध्यतां गतम्
போரில் தானவர்களை அழித்த பின், விஷ்ணு அழகிய அருவியில் நீராடி, அங்கேயே அந்த நீரால் தம்மைத் தூய்மைப்படுத்தினார்; அதனால் அந்த நீர் மேத்யத்துவம் எனும் புனிதத்தைக் பெற்றது.
Verse 3
तत्र श्राद्धं तु यः कुर्याच्छयने बोधने हरेः । आकल्पं पितरस्तस्य तृप्तिं यांति नराधिप
நராதிபா! அங்கே ஹரியின் சயனமும் போதனமும் நிகழும் காலத்தில் யார் பக்தியுடன் சிராத்தம் செய்கிறாரோ, அவருடைய பித்ருக்கள் கல்பாந்தம் வரை திருப்தி அடைவர்।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे चक्रतीर्थप्रभाववर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசகண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதகண்டத்தில் ‘சக்ரதீர்த்தப் பெருமை விளக்கம்’ எனும் இருபத்தேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।