Adhyaya 18

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ यमतीर्थमनुत्तमम् । मोचकं नरकेभ्यश्च प्राणिनां पापनाशनम्

புலஸ்த்யர் கூறினார்—அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவரே, ஒப்பற்ற யம தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது நரகங்களிலிருந்து விடுவிப்பதும், உயிர்களின் பாவங்களை அழிப்பதும் ஆகும்.

Verse 2

पुरा चित्रांगदो नाम राजा परमलोभवान् । न तेन सुकृतं किंचित्कृतं पार्थिवसत्तम

முன்னொரு காலத்தில் சித்ராங்கதன் என்னும் அரசன் இருந்தான்; அவன் மிகுந்த பேராசையுடையவன். அரசர்களில் சிறந்தவரே, அவன் எந்தப் புண்ணியச் செயலும் செய்யவில்லை.

Verse 3

अतीव निष्ठुरो दुष्टो देवब्राह्मणपीडकः । परदारहरो नित्यं परवित्तहरस्तथा

அவன் மிகக் கடுமையானவன், தீயவன்; தேவபக்தர்களையும் பிராமணர்களையும் துன்புறுத்துபவன். எப்போதும் பிறர் மனைவிகளை அபகரிப்பவனும், பிறர் செல்வத்தைத் திருடுபவனும் ஆனான்.

Verse 4

सत्यशौचविहीनस्तु मायामत्सरसंयुतः । स कदाचिन्मृगयासक्त आरूढोऽर्बुदपर्वते

அவன் சத்தியமும் தூய்மையும் இன்றியவன்; வஞ்சகமும் பொறாமையும் கொண்டவன். ஒருமுறை வேட்டையில் ஆசை கொண்டு அர்புத மலைமேல் ஏறினான்.

Verse 6

पद्मिनीभिः समाकीर्णो ग्राहनक्रझषाकुलः । नानापक्षिसमायुक्तो मनोहारी सुविस्तरः

அது தாமரைக் குளங்களால் நிறைந்தது; முதலை, நகர் மற்றும் மீன்களால் களைகட்டியது. பலவகைப் பறவைகளுடன் கூடி, மனதை கவரும் வகையில் பரந்து விரிந்தது.

Verse 7

तृषार्तः संप्रविष्टः स तस्मिन्नेव जलाशये । ग्राहेण तत्क्षणाद्धृत्वा भक्षितो नृपसत्तम

தாகத்தால் துன்புற்று அவன் அதே நீர்நிலைக்குள் இறங்கினான். உடனே ஒரு கிராஹம் அவனைப் பிடித்து விழுங்கியது, அரசர்களில் சிறந்தவரே.

Verse 8

तस्यार्थे नरका रौद्रा निर्मिताश्च यमेन च । यमदूतैस्ततः क्षिप्तः स नीत्वा पापकृत्तमः

அவனுடைய காரணத்தால் யமன் கொடுமையான நரகங்களை உருவாக்கினான். பின்னர் யமதூதர்கள் அவனைத் தள்ளி வீழ்த்தி, அந்த மகாபாபியை இழுத்துச் சென்று நரகத்திற்குக் கொண்டு சென்றனர்.

Verse 9

तस्य स्पर्शेन ते सर्वे नरकस्था सुखं गताः । ते दूता धर्मराजाय वृत्तांतं नरको द्भवम् । आचख्युर्विस्मयाविष्टा नरकस्थानां सुखोद्भवम्

அவனுடைய ஸ்பரிசமாத்திரத்தால் நரகத்தில் இருந்த அனைவரும் நிம்மதியை அடைந்தனர். வியப்பில் மூழ்கிய தூதர்கள் தர்மராஜாவிடம் அந்த அதிசய நிகழ்வை அறிவித்தனர்—நரகவாசிகளில் எவ்வாறு இன்பம் தோன்றியது என்று.

Verse 10

तदा वैवस्वतः प्राह भूमावस्त्यर्बुदाचलः । तत्र मेऽतिप्रियं तीर्थं यत्र तप्तं मया तपः

அப்போது வைவர்ஸ்வத யமன் கூறினான்—பூமியில் அர்புதாசல மலை உள்ளது. அங்கே எனக்கு மிகப் பிரியமான தீர்த்தம் உள்ளது; அங்கே நான் தானே தவம் செய்தேன்.

Verse 11

तत्रासौ मृत्युमापन्नो भात्यदस्त्विह कारणम् । तैरुक्तं सत्यमेतद्धि मृतोऽसावर्बुदाचले । ग्राहेण स धृतस्तत्र मृत्युं प्राप्तो नृपाधमः

‘அங்கேயே அவன் மரணமடைந்தான்—இதுவே இங்கே காரணமாகத் தோன்றுகிறது.’ அவர்கள் கூறினர்—‘இது உண்மை; அவன் அர்புதாசலத்தில் இறந்தான். அங்கே முதலை பிடித்ததால், அந்த இழிந்த அரசன் மரணத்தை அடைந்தான்.’

Verse 12

यम उवाच । मुच्यतामाशु तेनायं नानेयाश्चापरे जनाः । ये मृता मम तीर्थे वै सर्वपातकनाशने

யமன் கூறினான்—‘அந்த (தீர்த்தத்தின் சக்தியால்) இவனை உடனே விடுவிக்கவும்; மேலும் என் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் தீர்த்தத்தில் இறந்த பிறரைத் தண்டனைக்காக இனி கொண்டு வர வேண்டாம்.’

Verse 13

ततस्तैः किंकरैर्मुक्तो यमवाक्यान्नृपोत्तम । त्रिविष्टपं मुदा प्राप्तः सेव्यमानोऽप्सरोगणैः

அப்போது யமனின் ஆணையின்படி அந்தக் கிங்கரர்களால் விடுவிக்கப்பட்டவன், ஓ நற்பெரும் அரசே, மகிழ்ச்சியுடன் திரிவிஷ்டபம் (சுவர்க்கம்) அடைந்து, அப்சரைக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப் பெற்றான்।

Verse 14

यस्तु भक्तिसमायुक्तः स्नानं तत्र समाचरेत् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

பக்தியுடன் அங்கே ஸ்நானம் செய்பவன், முதுமையும் மரணமும் அற்ற பரம பதத்தை அடைவான்।

Verse 15

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां यत्र सिद्धिं गतो यमः

ஆகையால் எல்லா முயற்சியுடனும் அங்கே ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்—குறிப்பாக சைத்ர மாத சுக்லத் திரயோதசியில், யமன் சித்தி அடைந்த அந்தத் தலத்தில்।

Verse 16

तस्मिन्नेव नरः सम्यक्छ्राद्धकृत्यं समाचरेत् । आकल्पं पितरस्तस्य स्वर्गे तिष्ठंति पार्थिव

அதே இடத்தில் மனிதன் முறையாக ஸ்ராத்தக் கிரியையைச் செய்ய வேண்டும்; ஓ அரசே, அவனுடைய பித்ருக்கள் ஒரு கல்பம் முழுவதும் சுவர்க்கத்தில் நிலைபெற்று இருப்பர்।

Verse 18

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे यमतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஏழாம் பிரபாசக் கண்டத்தின் மூன்றாம் அர்புதக் கண்டத்தில் ‘யமதீர்த்த மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் பதினெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 58

अटनात्स परिश्रांतः क्षुत्पिपासासमाकुलः । तेन तत्र ह्रदः प्राप्तः स्वच्छोदकप्रपूरितः

அலைந்து திரிந்ததால் அவன் மிகச் சோர்ந்து, பசி தாகத்தால் கலங்கினான். பின்னர் அங்கேத் தூய நீரால் நிரம்பிய ஒரு ஏரியை அடைந்தான்.