Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । ततो दशरथो राजा मंत्रिभिस्तैर्विसर्जितः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्तो हर्षसंयुतः

சூதர் கூறினார்—பின்னர் அரசன் தசரதன், அந்த அமைச்சர்களால் மரியாதையுடன் வழியனுப்பப்பட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் ஹாடகேஸ்வரனின் புனித க்ஷேத்திரத்தை அடைந்தான்.

Verse 2

तत्रागत्य ततो देवीं पित्रा संस्थापिता पुरा । पूजयित्वाऽथ सद्भक्त्या स्नात्वा कुण्डे शुभोदके

அங்கே வந்து, முன்பு தந்தையால் நிறுவப்பட்ட தேவியை உண்மைப் பக்தியுடன் வழிபட்டு, பின்னர் நல்வளமுடைய நீர் நிறைந்த குண்டத்தில் நீராடினான்.

Verse 3

ततोऽन्यानि च मुख्यानि दृष्ट्वा चायतनानि सः । स्नात्वा तीर्थेष्वनेकेषु दत्त्वा दानान्यनेकशः

பின்னர் அவன் மற்ற முக்கிய ஆலயங்களையும் தரிசித்து, பல தீர்த்தங்களில் நீராடி, மீண்டும் மீண்டும் பல தானங்களை அளித்தான்.

Verse 4

प्रासादं कारयामास देवदेवस्य चक्रिणः । तत्र संस्थापयामास प्रतिमां वैष्णवीं शुभाम्

அவன் தேவர்களின் தேவனாகிய சக்கரதாரி திருமால் (விஷ்ணு) அவருக்காக ஒரு பிராசாதம் (ஆலயம்) கட்டுவித்தான்; அங்கே மங்களமான வைஷ்ணவத் திருவுருவையும் நிறுவினான்।

Verse 5

तस्याग्रे कारयामास वापीं स्वच्छोदकान्विताम् । सोपानपंक्तिभिर्युक्तां साधुभिः संप्रशंसिताम्

அவரின் முன்பாகத் தெளிந்த நீரால் நிறைந்த ஒரு படிக்கிணற்றை அமைத்தான்; அது படிகளின் வரிசைகளால் அமைந்ததும், சாது மக்களால் பெரிதும் புகழப்பட்டதும் ஆகும்।

Verse 6

उदकेन ततस्तस्या देवाराधनतत्परः । प्रकारैर्बहुभिस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः

பின்னர் அந்த நீரைக் கொண்டு, தேவர்களை ஆராதிப்பதில் ஈடுபட்டு, பல வகைகளில் மிகத் தீவிரமான மகத்தான தவத்தைச் செய்தான்।

Verse 7

ततो वर्षशतेऽतीते तस्य तुष्टो जनार्दनः । विलोक्य च तपस्तीव्रं विहितं तेन भूभुजा

பின்னர் நூறு ஆண்டுகள் கடந்தபோது, அந்த அரசன் செய்த தீவிரத் தவத்தை நோக்கி ஜனார்தனன் அவன்மேல் திருப்தியடைந்தான்।

Verse 8

प्रोवाच दर्शनं गत्वा पक्षिराजं समाश्रितः । मेघगम्भीरयावाचा बहुदेवगणैर्वृतः

தரிசனம் அருளி, பறவைகளின் அரசன் கருடனை ஆதாரமாகக் கொண்டு, மேகமுழக்கம் போன்ற கனத்த குரலில்—பல தேவகணங்களால் சூழப்பட்டவனாய்—பகவான் உரைத்தான்।

Verse 9

श्रीविष्णुरुवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । अपि ते दुर्लभं काममहं दास्यामि कृत्स्नशः

ஸ்ரீ விஷ்ணு கூறினார்—குழந்தையே, உன்னால் நான் மிகுந்த திருப்தியடைந்தேன். உறுதியான விரதம் கொண்டவனே, வரம் கேள். அரிதாகக் கிடைக்கும் ஆசையாயினும், அதை முழுமையாக உனக்குத் தருவேன்.

Verse 10

राजोवाच । पुत्रार्थोऽयं समारंभो मया देव कृतोऽखिलः । तपसो देहि मे पुत्रांस्तस्माद्वंशविवृद्धिदान्

அரசன் கூறினான்—தேவா, நான் செய்த இந்த முழு முயற்சியும் புதல்வர் பெறுவதற்காகவே. என் தவத்தின் பலனாக, என் குலத்தை வளர்க்கும் புதல்வர்களை எனக்கு அருள்வாயாக.

Verse 11

अन्यत्सर्वं सुराधीश ध्रुवमस्ति गृहे स्थितम् । प्रसादात्तव यत्किंचिद्वैभवं विद्यते मम

தேவர்களின் அதிபதியே, மற்ற அனைத்தும் என் இல்லத்தில் உறுதியாகவே உள்ளது. எனக்குள்ள எந்தச் செல்வவளமும் உமது அருளாலேயே ஏற்பட்டது.

Verse 12

विष्णुरुवाच । अहं तव गृहे राजन्स्वयमेव न संशयः । अवतारं करिष्यामि कृत्वा रूपचतुष्टयम्

விஷ்ணு கூறினார்—அரசே, நான் தானே சந்தேகமின்றி உன் இல்லத்தில் அவதரிப்பேன். நான்கு வடிவங்களை ஏற்று நான் இறங்குவேன்.

Verse 13

देवकार्याय तस्मात्त्वं गृहं गत्वा महीपते । कुरु राज्यं यथान्यायं पितृपैतामहं महत्

ஆகையால், பூமியின் அதிபதியே, தெய்வப் பணிக்காக இல்லத்திற்குச் செல். உன் தந்தை-மூதாதையரின் மகத்தான அரசை நீதிமுறையின்படி ஆள்.

Verse 14

तथेयं या त्वया वापी निर्मिता विमलोदका । राजवापीति विख्याता लोके सेयं भविष्यति

நீ கட்டிய இந்தத் தூய நீருடைய வாபி உலகில் ‘ராஜவாபி’ எனப் புகழ்பெறும்.

Verse 15

अस्यां स्नात्वा नरो भक्त्या य एनां पूजयिष्यति । श्रद्धया परया युक्तः संप्राप्ते पंचमीदिने

இங்கு நீராடி, பஞ்சமி நாளில் பரம நம்பிக்கையுடன் பக்தியால் இந்தத் தீர்த்தம்/தேவியைப் பூஜிப்பவன், இவ்விரதத்தின் வாக்குறுதியான புண்ணியப் பயனை அடைவான்।

Verse 16

ततः करिष्यति श्राद्धं यावत्संवत्सरं नृप । अपुत्रः प्राप्स्यते पुत्रान्वंशवृद्धिकरान्स हि

பின்னர், அரசே, அவன் ஒரு வருடம் முழுவதும் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; மகன் இல்லாதவனும் வம்சம் வளர்க்கும் மக்களைப் பெறுவான்.

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । प्रहृष्टवदनो भूत्वा सोऽपि राजा ययौ गृहम्

இவ்வாறு கூறி அந்த பகவான் பின்னர் கண்களுக்கு அப்பாற்பட்டார்; மகிழ்ச்சி மலர்ந்த முகத்துடன் அரசனும் தன் இல்லம் சென்றான்.

Verse 18

ततः स्तोकेन कालेन तस्य पुत्रचतुष्टयम् । संजातं लोके विख्यातं कलत्रत्रितयस्य च

பின்னர் சிறிது காலத்திலேயே அவனுக்கு மூன்று அரசியரிடமிருந்து நான்கு மகன்கள் பிறந்து, உலகில் புகழ்பெற்றனர்.

Verse 19

कौशल्यानाम विख्याता तस्य भार्या सुशोभना । ज्येष्ठा तस्यां सुतो जज्ञे रामाख्यः प्रथमः सुतः

கௌசல்யா எனப் பெயரால் புகழ்பெற்ற அவனுடைய ஒளிமிகு மூத்த அரசி; அவளிடத்தில் ராமன் எனும் முதற்புதல்வன் பிறந்தான்।

Verse 20

तथान्या कैकयी नाम तस्य भार्या कनिष्ठिका । भरतो नाम विख्यातस्तस्याः पुत्रोऽभवत्त्वसौ

அதேபோல் அவனுடைய இளைய அரசி கைகேயி என அழைக்கப்பட்டாள். அவளிடத்தில் புகழ்பெற்ற பரதன் எனும் மகன் பிறந்தான்।

Verse 21

सुमित्राख्या तथा चान्या पत्नी या मध्यमा स्थिता । शत्रुघ्नलक्ष्मणौ पुत्रौ तस्यां जातौ महाबलौ

மேலும் சுமித்ரா எனப்படும் நடுநிலை அரசி இருந்தாள். அவளிடத்தில் பேராற்றலுடைய லக்ஷ்மணன், சத்ருக்னன் என இரு மகன்கள் பிறந்தனர்।

Verse 22

तथान्या कन्यका चैका बभूव वरवर्णिनी । ददौ यां पुत्रहीनस्य लोमपादस्य भूपतेः

அதேபோல் ஒரே ஒரு மகளும் இருந்தாள்; சிறந்த நிறமுடையவள். அவளை அவன் மகனற்ற அரசன் லோமபாதனுக்கு அளித்தான்।

Verse 23

आनृण्यं भूपतिः प्राप्य एवं दशरथस्तदा । पितॄणां प्रययौ स्वर्गं कृतकृत्यस्तथा द्विजाः

இவ்வாறு அரசன் தசரதன் பித்ருக் கடனிலிருந்து விடுபட்டு, ஓ த்விஜர்களே, கடமை நிறைவேற்றியவனாய் பித்ருலோகமாகிய ஸ்வர்க்கத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 24

अथ राजाऽभवद्रामः सार्वभौमस्ततः परम् । रावणो येन दुर्धर्षो निहतो देवकंटकः

அதன்பின் ராமன் உலகமெங்கும் ஆளும் சக்கரவர்த்தியாக அரசனானான். தேவர்களுக்கு முள்ளான துர்தர்ஷ ராவணனை அவனே வதைத்தான்.

Verse 25

येन रामेश्वरश्चात्र निर्मितो लक्ष्मणेश्वरः । सीतादेवी तथा मूर्ता येन चात्र प्रतिष्ठिता

இங்கே ராமேஸ்வரத்தை நிறுவியவனே லக்ஷ்மணேஸ்வரத்தையும் அமைத்தான்; மேலும் இதே இடத்தில் தேவீ சீதையின் மூர்த்தியையும் பிரதிஷ்டை செய்தான்.

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये राजस्वामिराजवापीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட சம்ஹிதையில், ஆறாம் பகுதியான நாகரகண்டத்தில் உள்ள ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘ராஜஸ்வாமி மற்றும் ராஜவாபீ மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் தொண்ணூற்று எட்டாம் அதிகாரம் நிறைவு பெற்றது.