।सूत उवाच । तस्मिञ्छासति धर्मज्ञे स्वधर्मेण वसुन्धराम् । अतिसौख्यान्वितो लोकः सर्वदैव व्यजायत
|sūta uvāca | tasmiñchāsati dharmajñe svadharmeṇa vasundharām | atisaukhyānvito lokaḥ sarvadaiva vyajāyata
சூதர் கூறினார்—அந்த தர்மஞானி அரசன் தன் ச்வதர்மப்படி பூமியை ஆளும்போது, மக்கள் எப்போதும் மிகுந்த இன்பம் பெற்று தொடர்ந்து செழித்தனர்।
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (Naimiṣāraṇya assembly)
Scene: A dharmajña king seated in sabhā, calm and just; citizens joyful; fields and villages thriving—an emblematic ‘rāma-rājya’ tableau.
When rulers uphold svadharma and govern righteously, collective well-being and harmony naturally arise.
The verse supports the Adhyāya 96 tīrtha narrative context by describing the dharmic reign connected to that region’s sanctity.
No ritual is prescribed; the teaching is ethical—svadharma-based governance (rājadharma).