Adhyaya 92

Verse 1

सूत उवाच । अग्नितीर्थस्य माहात्म्यमेतद्वः परिकीर्तितम् । ब्रह्मकुंडसमुत्पत्तिरधुना श्रूयतां द्विजाः

சூதர் கூறினார்—அக்னிதீர்த்தத்தின் மகிமை உங்களுக்குக் கூறப்பட்டது. இப்போது, ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, பிரம்மகுண்டத்தின் தோற்றத்தை கேளுங்கள்.

Verse 2

यदा संस्थापितो ब्रह्मा मार्कंडेन महात्मना । तदा विनिर्मितं तत्र कुण्डं शुचिजलान्वितम्

மகாத்மா மார்கண்டேயர் அங்கே பிரம்மாவை நிறுவியபோது, அந்த இடத்தில் தூய நீரால் நிறைந்த ஒரு குண்டம் உருவாயிற்று.

Verse 3

प्रोक्तं च कार्तिके मासि कृत्तिकास्थे निशाकरे । सम्यग्भीष्मव्रतं कृत्वा स्नात्वात्र सलिले शुभे

கார்த்திக மாதத்தில் சந்திரன் கிருத்திகா நட்சத்திரத்தில் இருக்கும் போது, முறையாக பீஷ்மவிரதம் செய்து இங்குள்ள இந்நல்ல நீரில் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 4

पूजयिष्यति यो देवं पद्मयोनिं ततः परम् । स शूद्रोऽपि तनुं त्यक्त्वा ब्रह्मयोनौ प्रयास्यति

அதன்பின் தாமரையில் பிறந்த பிரம்மதேவனை யார் வழிபடுகிறாரோ, அவர் சூத்ரராக இருந்தாலும் உடலை விட்டு பிரம்மயோனி (பிரம்மநிலை) அடைவார்।

Verse 5

ब्राह्मणोऽपि यदि स्नानं तत्र कुण्डे करिष्यति । कृत्वा भीष्मव्रतं सम्यग्ब्रह्मलोकं प्रयास्यति

ஒரு பிராமணனும் அந்தக் குண்டத்தில் ஸ்நானம் செய்து முறையாக பீஷ்மவிரதம் நிறைவேற்றினால், அவர் பிரம்மலோகம் அடைவார்।

Verse 6

एवं प्रवदतस्तस्य मार्कंडेयस्य सन्मुनेः । श्रुतं तत्सकलं वाक्यं पशुपालेन केनचित्

இவ்வாறு உரைத்த சன்முனி மார்கண்டேயரின் எல்லா வார்த்தைகளையும் ஒரு இடையன் கேட்டான்।

Verse 7

ततः श्रद्धाप्रयुक्तेन तेन तद्भीष्मपंचकम् । यथावद्विहितं सम्यक्कार्तिके मासि संस्थिते

பின்னர் பக்தியால் தூண்டப்பட்டு, கார்த்திக மாதம் வந்தபோது, அவன் அந்த பீஷ்ம-பஞ்சக விரதத்தை விதிப்படி முறையாக அனுஷ்டித்தான்।

Verse 8

ततश्च कृत्तिकायोगे पूर्णिमायां यथाविधि । संपूज्य पद्मजं पश्चात्पूजितः पुरुषोत्तमः

பின்னர் க்ருத்திகா-யோகமுடன் கூடிய பௌர்ணமி நாளில் விதிப்படி முதலில் பத்மஜன் (பிரம்மா) அவரை முறையாகப் பூஜித்து, அதன் பின் புருஷோத்தமனையும் வழிபட்டான்.

Verse 9

ततः कालविपाकेन स पंचत्वमुपागतः । ब्राह्मणस्य गृहे जातः पुरेऽत्रैव द्विजोत्तमाः । जातिस्मरः प्रभायुक्तः पितृमातृप्रतुष्टिदः

பின்னர் காலத்தின் பரிபாகத்தால் அவன் பஞ்சத்துவத்தை அடைந்தான். ஓ த்விஜோத்தமரே, இந்நகரிலேயே ஒரு பிராமணன் வீட்டில் பிறந்தான்; முன்ஜன்ம நினைவுடையவன், ஒளிவீசுபவன், தந்தை-தாய்க்கு பேர்திருப்தி அளிப்பவன் ஆனான்.

Verse 10

एवं प्रगच्छतस्तस्य वृद्धिं तत्र पुरोत्तमे । पितृमातृसमुद्भूतो यादृक्स्नेहो व्यवस्थितः

இவ்வாறு அந்தச் சிறந்த நகரில் அவன் வளர்ந்தபோது, தந்தை-தாயிலிருந்து இயல்பாக எழும் அன்பு அவனுள் உரியவாறு உறுதியாக நிலைத்திருந்தது.

Verse 11

अन्यदेहोद्भवे वापि तस्य शूद्रेपरिस्थितः । स तस्य धनसंपन्नः सदैव कुरुते द्विजः

அவனுடன் தொடர்புடையவன் வேறொரு உடலில் பிறந்ததால் சூத்ர நிலையிலிருந்தாலும், செல்வமிக்க அந்தத் த்விஜன் அவனுக்கு எப்போதும் உதவியும் ஆதரவுமளித்தான்.

Verse 12

उपकारप्रदानं च यत्किंचित्तस्य संमतम् । अन्यस्मिन्दिवसे शूद्रः स पिता पूर्वजन्मनः । तस्य पञ्चत्वमापन्नः संप्राप्ते चायुषः क्षये

அவனுக்கு நன்மையானதும் அவன் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதுமான உதவிகளை அவன் வழங்கினான். பின்னர் மற்றொரு நாளில், முன்ஜன்மத்தில் அவனுடைய தந்தையாக இருந்த அந்தச் சூத்ரன் ஆயுள் முடிவடைந்தபோது மரணத்தை அடைந்தான்.

Verse 13

अथ तस्य महाशोकं स कृत्वा तदनंतरम् । चकार प्रेतकार्याणि निःशेषाणि प्रभक्तितः

அப்போது அவனை நினைத்து பேர்துயரால் கலங்கியவன், உடனே பக்தி-மரியாதையுடன் குறையின்றி எல்லாப் பிரேதகிரியைகளையும் செய்தான்।

Verse 14

अथ तस्य समालोक्य तादृशं तद्विचेष्टितम् । पृष्टः स कौतुकाविष्टैः पितृमातृसुतादिभिः

அவனுடைய அத்தகைய நடத்தை கண்டதும், ஆர்வம் நிறைந்த தந்தை, தாய், மகன்கள் முதலியோர் அவனை வினவினர்।

Verse 15

कस्मात्त्वमस्य नीचस्य पशुपालस्य सर्वदा । अतिस्नेहसमायुक्तो निःस्पृहस्यापि शंस नः

‘இந்தத் தாழ்ந்த இடையனிடம் நீ எப்போதும் இவ்வளவு மிகுந்த அன்பு ஏன் காட்டுகிறாய்? நீயோ ஆசையற்றவன்; காரணத்தை எங்களுக்குச் சொல்.’

Verse 16

तस्यापि प्रेतकार्याणि मृतस्यापि करोषि किम् । एतन्नः सर्वमाचक्ष्व न चेद्गुह्यं व्यवस्थितम्

‘அவன் இறந்த பிறகும் அவனுக்காகப் பிரேதகிரியைகள் ஏன் செய்கிறாய்? இது மறைக்க வேண்டியதல்ல என்றால், அனைத்தையும் எங்களுக்குச் சொல்.’

Verse 17

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा किंचिल्लज्जासमन्वितः । तानब्रवीच्छृणुध्वं च कथयिष्याम्यसंशयम्

அவர்களின் சொற்களைக் கேட்டதும் அவன் சிறிது வெட்கமுற்று கூறினான்—‘கேளுங்கள்; ஐயமின்றி அனைத்தையும் விளக்குகிறேன்.’

Verse 18

अहमस्यान्यदेहत्वे पुत्र आसं सुसंमतः । पशुपालनकर्मज्ञः प्राणेभ्यो वल्लभः सदा

அவருடைய முந்தைய உடலில் நான் அவரின் மகனாக இருந்தேன்—மிகப் பிரியனும் மதிப்பிற்குரியவனும். மாடுபாசனம் செய்வதில் தேர்ந்தவன்; எப்போதும் அவருக்கு உயிர்போல் அன்பானவன்.

Verse 19

कस्यचित्त्वथ कालस्य मार्कंडस्य महामुनेः । श्रुतं प्रवदतो वाक्यं ब्रह्मकुण्डसमुद्भवम्

ஒரு காலத்தில் மகாமுனி மார்கண்டேயர் உரைத்த வாக்குகள் கேட்கப்பட்டன—அவை பிரம்மகுண்டத்தின் தொடர்பில் எழுந்தவை.

Verse 20

कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे भीष्मपञ्चककृन्नरः । सम्यक्छ्रद्धासमुत्पन्नो योऽत्र स्नानं करिष्यति

கார்த்திக மாதத்தில் கிருத்திகா-யோக நேரத்தில், பீஷ்ம பஞ்சக விரதத்தை அனுஷ்டித்து, நன்கு விழித்த பக்தியுடன் யார் இங்கு ஸ்நானம் செய்வாரோ—

Verse 21

दृष्ट्वा पितामहं देवं पूजयित्वा जनार्दनम् । स भविष्यति शूद्रोऽपि ब्राह्मणश्चान्यजन्मनि

தேவ பிதாமஹன் (பிரம்மா) தரிசனம் செய்து, ஜனார்தனன் (விஷ்ணு) வழிபட்டால், சூத்ரனும் அடுத்த பிறவியில் பிராமணனாகிறான்.

Verse 22

तन्मया विहितं सम्यक्स्नात्वा तत्र शुभावहे । सुकुण्डे कार्तिके मासि तेन जातोऽस्मि सद्द्विजः

அதை நான் முறையாகச் செய்தேன்: கார்த்திக மாதத்தில் அந்த மங்களகரமான சு-குண்டத்தில் நன்றாக ஸ்நானம் செய்து; அந்தப் புண்ணியத்தாலே நான் உண்மையான த்விஜனாகப் பிறந்தேன்.

Verse 23

चन्द्रोदयस्य विप्रर्षेरन्वये भुवि विश्रुते । संस्मरन्पूर्विकां जाति तेन स्नेहो मम स्थितः । तस्योपरि महान्नित्यं शूद्रस्यापि निरर्गलः

பூமியில் புகழ்பெற்ற பிரம்மரிஷி சந்திரோதயரின் வம்சத்தில், என் முன்னைய பிறவியை நினைந்து என் பாசம் நிலைத்திருந்தது. அவன்மேல் அந்த மகத்தான, நித்திய அன்பு—சூத்ரனிடத்திலும்—தடையின்றி பெருகியது.

Verse 24

अतोऽहं कृत्तिकायोगे कार्तिक्यां भक्तिसंयुतः । ज्ञात्वा करोमि भीष्मस्य पंचकं व्रतमुत्तमम्

ஆகையால் கார்த்திகை மாதத்தில் க்ருத்திகா-யோக நேரத்தில், பக்தியுடன் இருந்து அதன் மகிமையை அறிந்து, நான் பீஷ்ம பஞ்சகமெனும் சிறந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்கிறேன்.

Verse 25

सूत उवाच । एवं तस्य वचः श्रुत्वा ते चान्ये च द्विजोत्तमाः । भीष्मस्य पञ्चकं चक्रुः सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः

சூதர் கூறினார்—அவனுடைய வார்த்தைகளை இவ்வாறு கேட்டபின், அந்தச் சிறந்த த்விஜர்களும் மற்றவர்களும், முறையான श्रद्धையுடன் பீஷ்ம பஞ்சகத்தைச் செய்தனர்.

Verse 26

ततःप्रभृति तत्कुण्डं विख्यातं धरणीतले । स्थितमुत्तरदिग्भागे ब्रह्मकुण्डमिति स्मृतम्

அதன்பின் அந்தக் குண்டம் பூமியில் புகழ்பெற்றது. வடதிசைப் பகுதியில் அமைந்ததால் அது ‘பிரம்மகுண்டம்’ என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 27

यः स्नानं सर्वदा तत्र ब्राह्मणः प्रकरोति वै । स संभवति विप्रेंद्रो जायमानः पुनः पुनः

அங்கே எப்போதும் ஸ்நானம் செய்கிற பிராமணன், மீண்டும் மீண்டும் பிறந்தாலும் நிச்சயமாக ‘விப்ரேந்திரன்’—மிகச் சிறந்த பிராமணன்—ஆகிறான்.

Verse 92

इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवतितमोध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதிசாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையின் ஆறாம் பகுதியான நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘பிரஹ்மகுண்ட மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் தொண்ணூற்றிரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।