Adhyaya 87

Verse 1

सूत उवाच । तथा तत्रास्ति विप्रेन्द्राः सोमस्यायतनं शुभम् । यस्यापि दर्शनादेव मुच्यते पातकैर्नरः

சூதர் கூறினார்—ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, அங்கே சோமன் (சந்திரதேவன்) உடைய ஒரு புனிதமான ஆலயம் உள்ளது; அதன் தரிசனமட்டுமே மனிதனைப் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கும்.

Verse 2

सोमवारे तु संप्राप्ते सोमस्य ग्रहणे नरः । यस्तं पश्यति पापोऽपि नरकं न स पश्यति

திங்கட்கிழமை வந்தபோது, சோமன் (சந்திரன்) கிரகண நேரத்தில் யார் அவரைத் தரிசிக்கிறாரோ, அவர் பாவியாயினும் நரகத்தைப் பார்க்கமாட்டார்।

Verse 3

ऋषय ऊचुः । सर्वेषामेव देवानां दृश्यंतेऽत्र समाश्रयाः । अत्र चंद्रस्य चैवैकः कथं जातः समाश्रयः

ரிஷிகள் கூறினர்—இங்கே எல்லா தேவர்களுடைய தங்குமிடங்களும் காணப்படுகின்றன; ஆனால் இங்கே சந்திரனுக்கான இந்த ஒரே சிறப்பு ஆச்ரயம் எவ்வாறு தோன்றியது?

Verse 4

एतन्नः सूतपुत्रातिचित्रं मनसि वर्तते । तस्माद्वद महाभाग सर्वं त्वं वेत्स्यशेषतः

ஹே சூதபுத்திரா! இது எங்கள் மனதில் மிகுந்த அதிசயமாகத் தோன்றுகிறது; ஆகவே, ஹே மகாபாகா, நீ அனைத்தையும் முழுமையாக அறிந்தவன்—அருள்புரிந்து கூறுவாய்।

Verse 5

सूत उवाच । एनज्जगद्द्विजश्रेष्ठाः सर्वं सोममयं स्मृतम् । तस्मात्प्रतिष्ठिते तस्मिंस्त्रैलोक्यं स्यात्प्रतिष्ठितम्

சூதன் கூறினான்—ஹே த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! இந்த முழு உலகமும் சோமமயமாக நினைக்கப்படுகிறது; ஆகவே அவர் அங்கே நிறுவப்படின், மும்முலகமும் நிறுவப்பட்டதாகும்।

Verse 6

एताश्चौषधयः सर्वाः सस्याद्याश्चेह भूतले । सर्वाः सोममयास्ताश्च याभिर्जीवंति जंतवः

இந்த பூமியில் உள்ள எல்லா மூலிகைகளும், தானிய முதலிய பயிர்களும்—அவற்றால் உயிர்கள் வாழ்கின்றன—அவை அனைத்தும் நிச்சயமாக சோமமயமே ஆகும்।

Verse 7

तस्माद्ब्रह्मादयो देवाः सोमं प्राप्य क्रमाद्द्विजाः । तृप्तिं यांति परां हृष्टा यतस्तस्माद्वरोऽत्र सः

ஆகையால், ஓ த்விஜர்களே, பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் முறையே சோமனை அடைந்து பரம திருப்தியைப் பெற்று மகிழ்கின்றனர்; இதனால் இத்தலத்தில் அவர் மகாவரமாக விளங்குகிறார்.

Verse 8

अग्निष्टोमादयो यज्ञास्तथा सोमे प्रतिष्ठिताः । तस्य पानाद्यतस्तृप्तिं तत्र यांति द्विजोत्तमाः

அக்னிஷ்டோமம் முதலிய யாகங்கள் சோமனிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன. அவரை அருந்துவதால் திருப்தி கிடைப்பதால், அந்த நிறைவை நாடி சிறந்த த்விஜர்கள் அங்கே செல்கின்றனர்.

Verse 9

एतस्मात्कारणात्सोमः सर्वेषामधिकः स्मृतः । देवानां दानवानां च स हि पूज्यतमः स्मृतः

இந்தக் காரணத்தால் சோமன் அனைவரிலும் மேலானவன் என நினைக்கப்படுகிறான். தேவர்களிலும் தானவர்களிலும் அவனே மிகப் போற்றத்தக்கவன் என்று கருதப்படுகிறான்.

Verse 10

यथान्येषां सुरेन्द्राणां हर्म्याणि धरणीतले । क्रियन्ते रात्रिनाथस्य तद्वत्कुर्वंति मानवाः

மற்ற தேவேந்திரர்களுக்காக பூமியில் அரண்மனைப் போன்ற ஆலயங்கள் கட்டப்படுவது போல, இரவின் நாதன் (சந்திரன்) க்காகவும் மனிதர்கள் அவ்வாறே கட்டுகின்றனர்.

Verse 11

यैर्येर्नरैर्निशेशस्य प्रासादो विहितः क्षितौ । तेते मुक्तिपदं प्राप्ताः कृत्वाऽथ शुभसंचयम्

பூமியில் இரவின் ஈசன் (சந்திரதேவன்) க்காக யார் யார் அரண்மனைப் போன்ற ஆலயத்தை அமைத்தார்களோ, அவர்கள் அனைவரும் நல்வினைச் சேர்த்துக் கொண்டு முக்திப் பதத்தை அடைந்தனர்.

Verse 12

यन्महेश्वरहर्म्याणां सहस्रेण भवेच्छुभम् । तदेके नैव चंद्रस्य प्राप्नुवंति शुभं नराः

மஹேஸ்வரனுக்கான ஆயிரம் அரண்மனை-ஆலயங்களால் உண்டாகும் புண்ணியச் சிறப்பு, சிலர் சந்திரதேவனுக்கான (ஆலய நிர்மாணம்) ஒன்றினாலேயே அதே நற்பயனை அடைகின்றனர்।

Verse 13

अथ चन्द्रोत्थहर्म्यस्य माहात्म्यं तद्द्विजोत्तमाः । ज्ञात्वा ब्रह्मादयो देवा भयसंत्रस्तमानसाः । तद्विघ्नार्थमिदं प्रोचुर्मेरुमूर्धानमाश्रिताः

பின்னர், ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே, இந்த சந்திரோத்பவ அரண்மனை-ஆலயத்தின் மகிமையை அறிந்து, பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் மனத்தில் அச்சத்தால் கலங்கினர்; மேருவின் உச்சியை அடைந்து, அதைத் தடுப்பதற்காக இவ்வாறு கூறினர்।

Verse 14

सौम्यर्क्षे सोमवारेण सौम्ये मासि च संस्थिते । तिथौ च सोमदेवत्ये प्राप्ते सोमग्रहे तथा । सकारैः पंचभिर्युक्ते काले सोमस्य मंदिरम्

நட்சத்திரம் சுபமாகவும், திங்கள் கிழமையாகவும், சுப மாதமாகவும், சோமதேவதையால் ஆளப்படும் திதி வந்தும், சோம கிரகமும் உதயமாகவும் இருக்கும் போது—‘ச’ எனும் ஐந்து சுபக் காரணங்களால் கூடிய காலத்தில்—சோமனுக்கான ஆலயத்தை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 15

य एकाहेन संपाद्य प्रासादं स्थापयिष्यति । चंद्रं स सर्वदेवोत्थहर्म्यस्याप्नोति सत्फलम्

ஒரே நாளில் பணியை நிறைவு செய்து சந்திரதேவனுக்கான அரண்மனை-ஆலயத்தை நிறுவுபவன், எல்லாத் தேவர்களின் புண்ணியத்தால் உண்டான அரண்மனை-திருத்தலத்துக்கு இணையான நற்பயனை அடைகிறான்।

Verse 16

सहस्रगुणितं सम्यक्छ्रद्धापूतेन चेतसा । अन्यथा यस्तु चंद्रस्य प्रासादं प्रकरिष्यति

நம்பிக்கையால் தூய்மையடைந்த மனத்துடன் முறையாகச் செய்தால் பலன் ஆயிரமடங்கு பெருகும்; ஆனால் வேறு விதமாக (அநாசாரமாக அல்லது அநம்பிக்கையுடன்) சந்திரனின் அரண்மனை-ஆலயத்தை அமைப்பவன் பலனிழப்பான்।

Verse 17

वंशोच्छेदं समासाद्य नरकं स प्रयास्यति । एतस्मात्कारणाद्भीता न कुर्वंति नरा भुवि

குலநாசம் ஏற்பட்டால் அவன் நரகத்தை அடைவான். ஆகையால் அச்சமுற்று பூமியிலுள்ள மக்கள் அந்த அநியாயச் செயலைச் செய்யார்.

Verse 18

प्रासादं रात्रिनाथस्य सुपुण्यमपि सद्द्विजाः । य एष रात्रिनाथस्य क्षेत्रेऽत्रैव व्यवस्थितः

நற்குலப் பிராமணர்களே, மிகப் புண்ணியமிக்க ராத்திரிநாதரின் இந்தப் பிராசாதம் ராத்திரிநாதரின் இக்க்ஷேத்திரத்திலேயே இங்கே நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 19

प्रासादस्त्वंबरीषेण भूभुजा स विनिर्मितः । कथंचित्समयं प्राप्य यथोक्तं शास्त्रचिंतकैः

இந்தப் பிராசாதத்தை பூபதி அம்பரீஷர் கட்டினார். ஏற்ற காலம் கிடைத்தபோது, சாஸ்திரவித்வான்களின் விதிப்படி முறையாக அமைத்தார்.

Verse 20

तस्यैवोत्तरदिग्भागे द्वितीयोऽन्यः प्रतिष्ठितः । चन्द्रमा धंधुमारेण तद्वत्सोऽपि प्रतिष्ठितः

அதே ஆலயத்தின் வடதிசைப் பகுதியில் இன்னொரு இரண்டாம் ஆலயம் நிறுவப்பட்டது. அங்கே தந்துமாரன் சந்திரனை நிறுவினான்; அவன் மகனும் அதுபோல நிறுவினான்.

Verse 21

ततश्च तौ महीपालौ तत्प्रभावादुभौ द्विजाः । गतौ च परमां सिद्धिं जन्ममृत्युविवर्जिताम्

பின்னர், பிராமணர்களே, அந்தத் தலத்தின் மகிமையால் அந்த இரு அரசர்களும் பிறப்பு-இறப்பு அற்ற பரமசித்தியை அடைந்தனர்.

Verse 22

प्रासादोऽन्यस्तृतीयस्तु क्षेत्रे प्राभासिके तथा । इक्ष्वाकुणा नरेंद्रेण श्रद्धायुक्तेन निर्मितः

பிராபாசிக புனிதக் க்ஷேத்திரத்தில் அதுபோல மூன்றாவதாக இன்னொரு பிராசாதமும் (கோயிலும்) அமைக்கப்பட்டது; பக்தியுடன் இருந்த அரசன் இக்ஷ்வாகு அதை நிர்மாணித்தான்.

Verse 23

प्रासादत्रयमेतद्धि मुक्त्वात्र धरणीतले । अपरो नास्ति चन्द्रस्य सत्यमेतन्मयोदितम् । एकोऽस्ति नर्मदातीरे पुण्ये रेवोरिसंगमे

பூமியில் இங்கே உள்ள இந்த மூன்று பிராசாதங்களைத் தவிர சந்திரனுக்குப் பிறிதொரு (அத்தகைய) ஆலயம் இல்லை—இது நான் உரைத்த உண்மை. ஆயினும் நர்மதா கரையில், புனித ரேவா சங்கமத்தில் இன்னொன்று உள்ளது.

Verse 24

एतद्वः सर्वमाख्यातं चन्द्रमाहात्म्यमुत्तमम् । पठतां शृण्वतां चापि सर्वपातकनाशनम्

சந்திரனின் இந்த உத்தம மஹாத்மியத்தை நான் உங்களுக்கெல்லாம் முழுமையாக உரைத்தேன். இதை பாராயணம் செய்பவர்களுக்கும் கேட்பவர்களுக்கும் எல்லாப் பாவங்களும் நாசமடையும்.

Verse 87

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहत्म्ये सोमप्रासादमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ताशीतितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தின் ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமஹாத்மியத்தில் ‘சோமப் பிராசாத மஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் எண்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.