Adhyaya 86

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यापि च तत्रास्ति सप्तविंशतिका तथा । नक्षत्रैः स्थापिता देवी वांछितस्य प्रदायिनी

சூதர் கூறினார்—அங்கே நக்ஷத்திரங்களால் நிறுவப்பட்ட ‘சப்தவிம்ஶதிகா’ என்னும் இன்னொரு தேவியும் உள்ளாள்; அவள் வேண்டிய வரங்களை அருள்வாள்।

Verse 2

दक्षस्य तनया पूर्वं सप्तविंशतिसंख्यया । उद्वाहिता हि सोमेन पूर्वं ब्राह्मणसत्तमाः

ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, முன்னொரு காலத்தில் தக்ஷனின் மகள்கள் இருபத்தேழு பேரும் சோமன் (சந்திரதேவன்) அவர்க்கு மணமுடிக்கப்பட்டனர்।

Verse 3

तासां मध्ये ऽभवच्चैका रोहिणी तस्य वल्लभा । प्राणेभ्योऽपि सदासक्तस्तया सार्धं स तिष्ठति

அவர்களில் ரோஹிணி ஒருத்தியே அவனுடைய அன்புக்குரியவளானாள். அவன் உயிரைவிடவும் அவள்மேல் பற்றுகொண்டு எப்போதும் அவளோடு தங்கினான்।

Verse 4

ततो दौर्भाग्यसंतप्ताः सर्वा स्ता दक्षकन्यकाः । वैराग्यं परमं गत्वा क्षेत्रेऽस्मिंस्तपसि स्थिताः

அப்போது துர்பாக்கியத்தால் வாடிய தக்ஷகன்னியர் அனைவரும் உன்னத வைராக்யத்தை அடைந்து, இப்புனித க்ஷேத்திரத்தில் தவத்தில் நிலைத்தனர்।

Verse 5

संस्थाप्य देवतां दुर्गां श्रद्धया परया युताः । बलिपूजोपहारैस्तां पूजयंत्यः सुरेश्वरीम्

அவர்கள் உன்னத பக்தியுடன் துர்காதேவியை நிறுவி, பலி, பூஜை, காணிக்கைகளால் அந்த தேவர்களின் ஈஸ்வரியை வழிபட்டனர்।

Verse 6

ततः कालेन महता तासां सा तुष्टिमभ्यगात् । अब्रवीच्च प्रतुष्टोऽहं वरं दास्यामि पुत्रिकाः

நீண்ட காலத்திற்குப் பின் தேவி அவர்களால் மகிழ்ந்து கூறினாள்—“நான் முழுமையாகத் திருப்தியடைந்தேன்; மகளிரே, உங்களுக்கு வரம் அளிப்பேன்।”

Verse 7

तस्मात्तत्प्रार्थ्यतां चित्ते यद्युष्माकं व्यवस्थितम् । सर्वं दास्याम्यसंदिग्धं यद्युष्माकं हृदि स्थितम्

ஆகவே உங்கள் மனத்தில் உறுதியாக நிலைத்ததை வேண்டுங்கள். உங்கள் இதயத்தில் இருப்பதையெல்லாம் நான் ஐயமின்றி அளிப்பேன்।

Verse 8

ततः प्रोचुश्च ताः सर्वाः प्रसादात्तव वांछितम् । अस्माकं विद्यते देवि यावत्त्रैलोक्यसंस्थितम्

அப்போது அவர்கள் அனைவரும் கூறினர்—“தேவி, உமது அருளால் எங்கள் விரும்பிய வேண்டுதல் மூவுலகமும் நிலைக்கும் வரை நிலைத்திருக்கட்டும்।”

Verse 9

एकं पत्युः सुखं मुक्त्वा यत्सौभाग्यसमुद्भवम् । तस्मात्तद्देहि चास्माकं यदि तुष्टासि चंडिके

கணவரின் நற்பேறிலிருந்து எழும் அந்த ஒரே இன்பத்தைத் தவிர, எங்களிடம் அனைத்தும் பறிக்கப்பட்டது. ஆகவே, சண்டிகையே, நீ மகிழ்ந்திருந்தால் அதையே எங்களுக்கு அருள்வாயாக।

Verse 10

वयं दौर्भाग्यदोषेण सर्वाः क्लेशं परं गताः । न शक्नुमः प्रियान्प्राणान्देहे धर्तुं कथंचन

துர்பாக்கியக் குறையால் நாங்கள் அனைவரும் மிகுந்த துன்பத்தில் வீழ்ந்தோம்; எவ்விதத்திலும் எங்கள் அரிய உயிர்மூச்சை உடலில் தாங்க இயலவில்லை।

Verse 11

श्रीदेव्युवाच । अद्यप्रभृति युष्माकं सौभाग्यं पतिसंभवम् । मत्प्रसादादसंदिग्धं भविष्यति सुखोदयम्

ஸ்ரீதேவி கூறினாள்—இன்றுமுதல் உங்கள் கணவரால் உண்டாகும் சௌபாக்கியம் என் அருளால் ஐயமின்றி இன்பத்தின் உதயமாகும்.

Verse 12

अन्यापि या पतित्यक्ता स्त्री मामत्र स्थितां सदा । पूजयिष्यति सद्भक्तया चतुर्दश्यामुपोषिता

கணவரால் கைவிடப்பட்ட பெண்ணாயினும், சதுர்தசியன்று உபவாசமிருந்து இங்கு எப்போதும் இருப்பவளான என்னை உண்மைப் பக்தியுடன் வழிபட்டால் என் அருளைப் பெறுவாள்.

Verse 13

सा भविष्यति सौभाग्ययु्क्ता पुत्रवती सती । यावत्संवत्सरं तावदेकभक्तपरायणा

அவள் சௌபாக்கியமுடையவளாகவும், பிள்ளைபேறு பெற்ற சதியாகவும் ஆகுவாள்; மேலும் ஒரு வருடம் முழுதும் ஏகபக்த விரதத்தில் ஒருமுகமாக இருப்பாள்.

Verse 14

अक्षारलवणाशा या नारी मां पूजयिष्यति । न तस्याः पतिजं दुःखं दौर्भाग्यं वा भविष्यति

காரம் மற்றும் உப்பைத் தவிர்த்து என்னை வழிபடும் பெண்ணுக்கு கணவரால் உண்டாகும் துயரமோ துர்பாக்கியமோ வராது.

Verse 15

आश्विनस्य सिते पक्षे संप्राप्ते नवमीदिने । उपवासपरा या मां निशीथे पूजयिष्यति । तस्याः सौभाग्यमत्युग्रं सर्वदा वै भविष्यति

ஆச்வின மாத சுக்லபட்சத்தில் நவமி திதி வந்தபோது உபவாசத்தில் நிலைத்து நிசீதக் காலத்தில் என்னை வழிபடும் பெண்ணின் சௌபாக்கியம் எப்போதும் மிகுந்த வலிமையுடன் இருக்கும்.

Verse 16

एवमुक्त्वा तु सा देवी विरराम द्विजोत्तमाः । ताश्च सर्वाः सुसंहृष्टा जग्मुर्दक्षस्य मंदिरम्

இவ்வாறு கூறி அந்த தேவி மௌனமடைந்தாள், ஓ த்விஜோத்தமா. அப்பெண்கள் அனைவரும் பேருவகையுடன் தக்ஷனின் மாளிகைக்குச் சென்றனர்.

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे दक्ष आहूतः शूलपाणिना । प्रोक्तः कस्मात्त्वया चन्द्रो यक्ष्मणा संनियोजितः । तदयुक्तं कृतं दक्ष जामाताऽयं यतस्तव

அந்நேரத்தில் சூலபாணி (சிவன்) தக்ஷனை அழைத்து கூறினார்—“நீ ஏன் சந்திரனை யக்ஷ்மா (க்ஷயம்) நோயால் வாட்டினாய்? தக்ஷா, இது முறையல்ல; அவன் உன் மருமகன்.”

Verse 18

दक्ष उवाच । अनेन तनया मह्यमष्टाविंशतिसंख्यया । ऊढा अखण्डचारित्रास्तास्त्यक्ता दोषवर्जिताः । मुक्त्वैकां रोहिणीं देव निषिद्धेन मयाऽसकृत्

தக்ஷன் கூறினான்—“தேவா, இவன் என் இருபத்தெட்டு மகள்களை மணந்தான்; அவர்கள் குற்றமற்ற, ஒழுக்கம் குன்றாதவர்கள்; ஆனாலும் அவர்களைத் துறந்தான். ஒரே ரோஹிணியை மட்டும் விட்டு—நான் பலமுறை தடுத்தும்.”

Verse 19

ततो मयाऽतिकोपेन नियुक्तो राजयक्ष्मणा । असत्यजल्पको मन्दः कामदेववशं गतः

ஆகவே நான் மிகுந்த கோபத்தில் அவனை ராஜயக்ஷ்மா (க்ஷயம்) நோயால் தண்டித்தேன். அந்த மந்தன் பொய்பேசுபவன்; காமதேவனின் வசத்தில் விழுந்தான்.

Verse 20

श्रीभगवानुवाच । अद्यप्रभृति सर्वासां समं स प्रचरिष्यति । मद्वाक्यान्नात्र संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ஸ்ரீபகவான் கூறினார்—“இன்றுமுதல் அவன் அனைவரிடமும் சமமாக நடப்பான். என் வாக்கில் இங்கு ஐயமில்லை; நான் உரைத்தது உண்மை.”

Verse 21

त्वयापि यद्वचः प्रोक्तमसत्यं स्यान्न तत्क्वचित् । तस्मादेष क्षयं पक्षं वृद्धिं पक्षं प्रयास्यति

நீ கூறிய வாக்கும் எப்போதும் பொய்யாகாது. ஆகையால் அவன் தேய்பிறை (கிருஷ்ணபக்ஷம்) மற்றும் வளர்பிறை (சுக்லபக்ஷம்) இரண்டையும் கடந்து செல்வான்.

Verse 22

दक्षोऽपि बाढमित्येव तत्प्रोक्त्वा च ययौ गृहम् । चंद्रस्तु दक्षकन्यास्ताः समं पश्यति सर्वदा

தக்ஷனும் “அப்படியே ஆகட்டும்” என்று மட்டும் சொல்லி வீட்டிற்குச் சென்றான். பின்னர் சந்திரன் தக்ஷனின் புதல்விகளை எப்போதும் சமமாகக் கருதினான்.

Verse 23

गच्छमानः क्षयं पक्षं वृद्धिं पक्षं च सद्द्विजाः । सापि देवी ततः प्रोक्ता सप्तविंशतिका क्षितौ । सर्वसौभाग्यदा स्त्रीणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिता

ஓ நற்குல இருபிறப்பினரே, அவன் தேய்பிறையும் வளர்பிறையும் கடந்து செல்கின்றான்; ஆகவே அந்த தேவி பூமியில் ‘சப்தவிம்ஶதிகா’ (இருபத்தேழு) எனப் புகழப்படுகிறாள். அந்தத் தலத்தில் நிலைத்து, பெண்களுக்கு எல்லாச் சௌபாக்கியங்களையும் அருள்கிறாள்.

Verse 24

यश्चैतत्पुरतस्तस्याः संप्राप्ते चाष्टमीदिने । शुचिर्भूत्वा पठेद्भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात्

அஷ்டமி நாள் வந்தபோது தூய்மையடைந்து அந்த தேவியின் முன்னிலையில் பக்தியுடன் இதை ஓதுவோர் சௌபாக்கியத்தை அடைவார்.