Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 55
तस्माद्भूभितले देव कृत्वा जन्म स्वयं विभो । भारं नाशय मेदिन्या एतदर्थ मिहागतः
tasmādbhūbhitale deva kṛtvā janma svayaṃ vibho | bhāraṃ nāśaya medinyā etadartha mihāgataḥ
ஆகையால், ஹே தேவா, ஹே அனைத்தாற்றலுடைய விபோ! நீர் தமது சித்தத்தால் பூமியில் அவதரித்து, தேவி பூமியின் பாரத்தை அகற்றுவீராக; இதற்காகவே நான் இங்கு வந்தேன்.
Nārada (to Viṣṇu), implied
Type: kshetra
Scene: A supplicant (likely Nārada or a divine envoy) entreats the Lord to take birth on Earth to remove Bhūdevī’s burden; Bhūdevī is implied as bowed and distressed, with cosmic scale suggested by the Earth-goddess motif.
FAQs
Divine compassion is expressed through voluntary incarnation to protect the world and uphold dharma.
No specific location is praised in this verse; it supports the broader tīrtha-mahātmya storyline.
None; the verse is petitionary and narrative.