Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 68
पितामह उवाच । अनेनैव तु रूपेण वेद्यामस्यां सुरेश्वर । त्वया स्थेयं सदैवात्र नृणां पापविशुद्धये
pitāmaha uvāca | anenaiva tu rūpeṇa vedyāmasyāṃ sureśvara | tvayā stheyaṃ sadaivātra nṛṇāṃ pāpaviśuddhaye
பிதாமகர் (பிரம்மா) கூறினார்—“தேவர்களின் ஆண்டவனே! இதே வடிவில் இந்த வேதிப் புனித நிலத்தில் நீ எப்போதும் நிலைத்திருக்க வேண்டும்; மனிதர்களின் பாவம் நீங்கப் பரிசுத்தி பெறுவதற்காக।”
Pitāmaha (Brahmā)
Type: kshetra
Scene: Brahmā speaks earnestly, hands folded, requesting Śiva to remain forever in the same form at the vedī; the altar-ground glows subtly, suggesting future permanence of sanctity; devotees in the distance approach for purification.
FAQs
A tīrtha becomes supremely purifying when the deity abides there continuously for the welfare and cleansing of devotees.
The “vedi/altar-ground” of the chapter’s kṣetra is praised as a locus of Śiva’s abiding presence; the excerpt does not supply the site’s proper name.
A theological injunction: the deity is requested to remain at the site to enable ongoing purification of visitors.