Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 3
सूत उवाच । आसीद्भानुमतीनाम बलभद्रसुता पुरा । सर्वलक्षणसंपन्ना रूपौ दार्यगुणान्विता
sūta uvāca | āsīdbhānumatīnāma balabhadrasutā purā | sarvalakṣaṇasaṃpannā rūpau dāryaguṇānvitā
சூதர் கூறினார்—முன்னொரு காலத்தில் பலபத்ரனின் மகளாக ‘பானுமதி’ என்னும் கன்னி இருந்தாள்; அவள் எல்லா நல்விலக்கணங்களும் நிறைந்தவள், அழகிய வடிவமுடையவள், உயர்ந்த நற்குணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sauti)
Listener: Ṛṣis
Scene: A courtly portrait-introduction: Bhānumatī stands in a palace corridor with lotus motifs, attended by maidservants; she is depicted with auspicious marks, modest ornaments, and a composed, virtuous demeanor.
FAQs
Puranic dharma often introduces sacred-history through exemplary persons, highlighting auspicious qualities (lakṣaṇas) and virtues as signs of dharmic life.
This verse sets the narrative background; the adhyāya later glorifies Hāṭakeśvara-kṣetra (a sin-destroying sacred field).
None in this verse; it is a character-introduction within the tīrtha-māhātmya narrative.