Adhyaya 58

Verse 1

। सूत उवाच । एवं संस्थाप्य गांगेयः पुण्यं देवचतुष्टयम् । ततः संस्थापयामास गंगां त्रिपथगामिनीम्

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு காங்கேயர் (பீஷ்மர்) புனிதமான நான்கு தெய்வங்களின் தொகுதியை நிறுவி, பின்னர் மூன்று பாதைகளிலும் ஓடும் திரிபதகாமினி கங்கையையும் நிறுவினார்।

Verse 2

कूपिकायां महाभाग शिवलिंगस्य पूर्वतः । ततः प्रोवाच तान्हृष्टः संपूज्य द्विजसत्तमान्

ஓ மகாபாகனே! சிவலிங்கத்தின் கிழக்கே உள்ள அந்தச் சிறு கிணற்றருகே, சிறந்த த்விஜர்களை முறையாகப் பூஜித்து மகிழ்ந்து அவர்களிடம் இவ்வாறு உரைத்தான்।

Verse 3

अस्यां यः पुरुषः स्नानं कृत्वा मां वीक्षयिष्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोकं प्रयास्यति

இந்தத் தீர்த்தத்தில் யார் நீராடி பின்னர் என்னைத் தரிசிப்பாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு சிவலோகத்தை அடைவார்।

Verse 4

करिष्यति तथा यस्तु शपथं चात्र मानवः । असत्यं यास्यति क्षिप्रं स यमस्य गृहं प्रति

ஆனால் இங்கே சத்தியம் செய்து பொய் பேசும் மனிதன், விரைவில் யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்வான்।

Verse 5

एवमुक्त्वा महाभागो भीष्मः कुरुपितामहः । जगाम स्वपुरं तस्माद्धर्षेण महता वृतः

இவ்வாறு கூறிய பின், குருக்களின் பிதாமகனான மகாபாகன் பீஷ்மர், பேரானந்தம் நிறைந்து அங்கிருந்து தம் நகரத்திற்குச் சென்றார்।

Verse 6

सूत उवाच । तत्रासीच्छूद्रसंभूतः पौंड्रकोनाम नामतः । बालभावे समं मित्रैः स क्रीडति दिवानिशम्

சூதர் கூறினார்—அங்கே சூத்ர குலத்தில் பிறந்த ‘பௌண்ட்ரக’ என்னும் ஒருவன் இருந்தான்; சிறுவயதில் நண்பர்களுடன் பகலும் இரவும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்।

Verse 7

हास्यभावाच्च मित्रस्य पुस्तकं तेन चोरितम् । मित्रैः पृष्टः पौण्ड्रकः स प्राह नैव मया हृतम्

விளையாட்டுச் சிரிப்பின் வேகத்தில் அவன் நண்பனின் நூலைத் திருடினான். நண்பர்கள் கேட்டபோது பௌண்ட்ரகன்—“நான் அதை எவ்விதமும் எடுக்கவில்லை” என்றான்.

Verse 8

पुस्तकं चैव युष्माकं चिन्तनीयं सदैव तत् । भवद्भिर्यत्नमास्थाय दृश्यतां क्वापि पुस्तकम्

“அந்த நூல் உங்களுடையதே; அதை எப்போதும் நினைத்து கவனிக்க வேண்டும். நீங்கள் முயற்சி செய்து எங்காவது அந்த நூலைத் தேடிப் பாருங்கள்.”

Verse 9

कृताश्च शपथास्तत्र स्नात्वा भागीरथीजले । अदुष्टचेतसा तेन दत्तं तत्पुस्तकं हृतम्

அங்கே பாகீரதியின் நீரில் நீராடி சத்தியங்கள் எடுத்தனர்; குற்றமற்ற மனத்தவன் என எண்ணப்பட்ட அவனே திருடிய நூலை, நியாயமான தானம்போல் கையளித்தான்.

Verse 10

पुनश्च रुचिरं हास्यं कृत्वा तेन समं बहु । अथासावभवत्कुष्ठी तत्क्षणादेव गर्हितः

மீண்டும் அவனுடன் இனிய நகைச்சுவை செய்து விளையாடியபின், அவன் அதே கணத்தில் குஷ்டநோயால் பீடிக்கப்பட்டு பழிச்சொல்லுக்குரியவனானான்.

Verse 11

स त्यक्तो बांधवैः सर्वैः कलत्रैरपि वल्लभैः । ततो वैराग्यमापन्नो भृगुपातं पपात सः

அவனுடைய எல்லா உறவினரும், அன்பான மனைவி/மனைவியரும் கூட, அவனை விட்டு விலகினர். அப்போது அவன் வைராக்யம் அடைந்து ப்ருகுபாத தீர்த்தத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 12

जातश्च तत्प्रभावेन कुष्ठेन परिवर्जितः । शास्त्रचौर्यकृताद्दोषान्मूकरूपः स हास्यकृत्

அத் தீர்த்தப் பிரபாவத்தால் அவன் குஷ்டநோயிலிருந்து விடுபட்டான். ஆனால் சாஸ்திரச் சௌர்யத் தோஷத்தால் அந்த நகைச்சுவையன் மூகரூபம் ஆனான்.

Verse 13

न कार्यः शपथस्तस्मात्तस्याग्रेऽपि लघुर्द्विजाः । अपि हास्योपचारेण आत्मनः सुखमिच्छता

ஆகையால், ஓ த்விஜர்களே, அவன் முன்னிலையிலும் சபதத்தை இலகுவாகச் செய்யக் கூடாது. தன் நலனை விரும்புவோர் நகைச்சுவைச் செயலாலும் இதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 58

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शिवगंगामाहात्म्यवर्णनंनाम अष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் ‘சிவகங்கை மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் ஐம்பத்தெட்டாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது.