Adhyaya 55

Verse 1

सूत उवाच । तस्या एव समीपस्थं देवदेवं नलेश्वरम् । दृष्ट्वा विमुच्युते पापात्स्थापितं नलभूभुजा

சூதர் கூறினார்—அதே தீர்த்தத்தின் அருகில், நல அரசனால் நிறுவப்பட்ட தேவர்களின் தேவனான நலேஸ்வரர் உள்ளார். அவரை தரிசித்த மாத்திரத்தில் மனிதன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்।

Verse 2

यस्तं पश्येन्नरो भक्त्या माघे षष्ठ्यां सिते द्विजाः । सर्व रोगविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमं पदम्

ஓ இருபிறப்பினரே! மாக மாதத்தின் சுக்லப் பக்ஷத்தின் ஷஷ்டி நாளில் பக்தியுடன் அவரை தரிசிப்பவன் எல்லா நோய்களிலிருந்தும் விடுபட்டு பரம பதத்தை அடைவான்.

Verse 3

कण्डूः पामाथ दद्रूणि मंडलानि विचर्चिका । दर्शनात्तस्य नश्यन्ति जन्तूनां भावितात्मनाम्

அரிப்பு, பாமா, தாத், வட்ட வடிவத் தோல் புண்கள், விசர்சிகா (எக்சிமா)—அந்தப் புனித தரிசனமात्रத்தால் சுத்தமனத்தையுடைய உயிர்களின் இவை அனைத்தும் அழியும்.

Verse 4

अस्ति तस्याग्रतः कुण्डं स्वच्छोदकसुपूरितम् । मत्स्यकूर्मसमाकीर्णं पद्मिनीखंडमंडितम्

அதன் முன்பாகத் தெளிந்த தூய நீரால் நிறைந்த ஒரு குண்டம் உள்ளது; அதில் மீன்களும் ஆமைகளும் நிறைந்து, தாமரைத் தொகுதிகளால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது.

Verse 5

यस्तत्र कुरुते स्नानं प्रत्यूषे सोमवासरे । अपि कुष्ठामयमस्तः स भूयः स्यात्पुनर्नवः

திங்கட்கிழமை விடியற்காலையில் அங்கே நீராடுபவன்—குஷ்ட நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும்—மீண்டும் புதிதாய், புனர்நவனாய் ஆகிறான்.

Verse 6

यदा संस्थापितः शंभुर्नलेन पृथिवीभुजा । तदा तुष्टेन स प्रोक्तो ब्रूहि किं ते करोम्यहम्

பூமியின் அரசன் நலன் சம்புவை நிறுவியபோது, மகிழ்ந்த பகவான் கூறினார்—“சொல், உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?”

Verse 7

नल उवाच । अत्र स्थेयं त्वया देव सदा सन्निहितेन च । सर्वलोकहितार्थाय रोगनाशाय शंकर

நலன் கூறினான்—ஹே தேவன் சங்கரா! எல்லா உலகங்களின் நலனுக்கும் நோய்நாசத்திற்கும் நீ இங்கே எப்போதும் சன்னிதியாகத் தங்குவாயாக।

Verse 8

शंकर उवाच । अहं त्वद्वचनाद्राजन्संप्राप्ते सोमवासरे । प्रत्यूषे च निवत्स्यामि प्रासादे नात्र संशयः

சங்கரன் கூறினான்—அரசே! உன் வாக்கின்படி திங்கள் வந்தபோது விடியற்காலையில் நான் இக்கோயில் மாளிகையில் தங்குவேன்; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 9

प्राणिनां रोगनाशाय शुक्लपक्षे विशेषतः

உயிரினங்களின் நோய்நாசத்திற்காக—சிறப்பாக சுக்லபக்ஷத்தில்।

Verse 10

यो मामत्र स्थितं तत्र दिवसे वीक्षयिष्यति । स्नात्वा सुविमले कुंडे सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । तस्य नाशं प्रयास्यंति व्याधयो गात्रसंभवाः

மிகத் தூய குண்டத்தில் முறையான பக்தியுடன் நீராடி, பகலில் அங்கே இருப்பவனாகிய என்னை தரிசிப்பவன்—அவனுடைய உடலில் தோன்றிய நோய்கள் அழிந்துபோகும்।

Verse 11

योऽस्य कुंडस्य संभूतां मृत्तिकामपि मानवः । संधास्यति निजे देहे सोमवारे निशाक्षये । सोऽपि रोगैर्विनिर्मुक्तः संभविष्यति पुष्टिमान्

இந்த குண்டத்தில் தோன்றிய மண்ணை திங்கள் அன்று இரவின் முடிவில் தன் உடலில் பூசுபவனும் நோய்களிலிருந்து விடுபட்டு புஷ்டியுடன் விளங்குவான்।

Verse 12

निष्कामस्तु पुनर्यो मां तस्मिन्काले नृपोत्तम । पूजयिष्यति सद्भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः । सर्वपापविनिर्मुक्तो मम लोकं स यास्यति

அரசர்களில் சிறந்தவனே! அந்த நேரத்தில் ஆசையற்றவனாய் மலர், தூபம், சந்தன அனுலேபனங்களால் உண்மைப் பக்தியுடன் என்னை வழிபடுவான் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு என் லோகத்தை அடைவான்.

Verse 13

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवांस्त्रैलोक्यदीपको हरः । अन्तर्धानं गतो विप्रा यथा दीपोऽत्र तत्क्षणात्

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு சொல்லி, மூவுலகுக்கும் தீபமான பகவான் ஹரன், ஓ பிராமணர்களே, இங்கே விளக்கு உடனே அணைந்ததுபோல் அந்தக் கணமே மறைந்தார்.

Verse 15

एष संस्थापितः शंभुर्मया युष्मत्पुरोंतिके । येन दृष्टेन रोगाणां सर्वेषां जायते क्षयः

இந்தச் சம்புவை நான் உங்கள் நகரத்தின் அருகில் நிறுவினேன்; அவரை தரிசிப்பதாலேயே எல்லா நோய்களும் நாசமடையும்.

Verse 16

अधुनाहं गमिष्यामि स्वराज्याय कृते द्विजाः । निषधां च पुरीमेष सर्वैः पूज्यः समाहितैः

ஓ இருபிறப்பினரே! இப்போது என் அரசாட்சிக்காக நான் புறப்படுகிறேன். நிஷதா நகரில் உள்ள இந்தப் பிரபுவை அனைவரும் ஒருமனத்துடன் வழிபட வேண்டும்.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं पार्थिवशार्दूल करिष्यामः समाहिताः । तव देवकृते यत्नं यात्राद्यासु क्रियासु च

பிராமணர்கள் கூறினர்—அரசர்களில் புலியே! நாங்கள் ஒருமனத்துடன் அவ்வாறே செய்வோம். உங்களுக்காகவும் தேவகாரியத்திற்காகவும் தீர்த்தயாத்திரை முதலிய புனிதச் செயல்களிலும் முயல்வோம்.

Verse 18

तथा पूजां करिष्यामः श्रद्धया परया युताः । अस्माकं पुत्रपौत्रा ये भविष्यंति तथा परे । वंशजास्ते करिष्यंति पूजामस्य सुभक्तितः

இவ்வாறு நாம் பரமச் சிரத்தையுடன் அவருடைய பூஜையைச் செய்வோம். எங்கள் மகன்கள், பேரர்கள் மற்றும் வருங்காலத்தில் வரும் பிற வம்சத்தாரும் நல்ல பக்தியுடன் இந்தப் பரமனைப் பூஜிப்பார்கள்.

Verse 19

सूत उवाच । एवमुक्तः स भूपालस्तैर्विप्रैस्तुष्टिसंयुतः । प्रतस्थे तान्प्रणम्योच्चैः सर्वैस्तैश्चाभिनंदितः

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது அந்த அரசன் அந்தப் பிராமணர்களால் மகிழ்ந்தான். அவர்களை மரியாதையுடன் வணங்கி புறப்பட்டான்; அவர்கள் அனைவரும் அவனைப் புகழ்ந்து வாழ்த்தினர்.

Verse 20

एवं स भगवाञ्छंभुस्तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः । हिताय सर्वलोकानां सर्वरोगक्षयावहः

இவ்வாறு பகவான் சம்பு அந்த இடத்தில் நிலைபெற்றார்; எல்லா உலகங்களின் நலனுக்காக, எல்லா நோய்களையும் நீக்கும் அருளாளராக இருந்தார்.

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वीक्षणीयः सदा हि सः । विशेषात्सोमवारेण शाश्वतं श्रेय इच्छता

ஆகையால் முழு முயற்சியுடன் எப்போதும் அவரைத் தரிசிக்க வேண்டும்; குறிப்பாக திங்கட்கிழமையில்—நித்திய நன்மையை நாடுபவன்.

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாசீதி-ஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘நலேஸ்வர மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் ஐம்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.