Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 79
कदलीस्तंभ सुव्यक्तं प्रियायाश्च सुकोमलौ । ऊरू त्वत्तोऽपि तन्वंग्याः सत्येनात्मानमालभे
kadalīstaṃbha suvyaktaṃ priyāyāśca sukomalau | ūrū tvatto'pi tanvaṃgyāḥ satyenātmānamālabhe
ஏ வாழைத்தண்டு! அந்த மெலிந்த அங்கங்களையுடைய பிரியையின் மிக மென்மையான தொடைகள் உன்னைவிடவும் மென்மையானவை என்று தெளிவாக உணர்கிறேன்; இந்த உண்மையால் நான் சத்தியமாக என்னைத் தொடுகின்றேன்।
A lovelorn husband/lover (narrative voice within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya)
Scene: A banana grove in a sacred forest; the speaker compares the banana stem’s softness to his beloved’s thighs, then touches his chest/arm in a solemn truth-affirmation, eyes moist with longing.
FAQs
Satya (truth) is invoked as a solemn validating force; Purāṇic dharma repeatedly treats truthfulness as a binding moral power.
Not specified in this verse.
No pilgrimage-rite is stated, but an oath-like gesture/idiom (“by truth…”) appears as a dharmic emphasis on satya.