Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 6
कृतध्यानाः सुरास्तत्र वृक्षाधारे समाश्रिताः । व्रतचर्यां समाश्रित्य प्रचक्रुस्तप उत्तमम्
kṛtadhyānāḥ surāstatra vṛkṣādhāre samāśritāḥ | vratacaryāṃ samāśritya pracakrustapa uttamam
அங்கே தேவர்கள் தியானத்தில் நிலைத்து மரத்தின் அடியில் அடைக்கலம் கொண்டனர். விரதச்சரியையைப் பற்றிக் கொண்டு அவர்கள் உத்தமத் தவத்தை மேற்கொண்டனர்.
Narrator (contextual; not explicit in this verse)
Type: kshetra
Listener: Śūdra (questioner)
Scene: Devas seated in meditation beneath a great sacred tree at a tīrtha, calm faces, hands in japa-mudrā; the landscape suggests sanctity—still air, faint aura around the tree-base.
FAQs
Sacred merit arises from steady meditation joined to vrata-discipline; even the devas exemplify restraint and perseverance.
The line indicates a sacred setting (“there”) within the chapter’s tīrtha narrative, but does not identify the site by name in this verse.
Vrata-caryā (observance of a vow) combined with dhyāna and tapas, performed in a secluded sacred spot.