Adhyaya 24

Verse 1

। सूत उवाच । तत्र विष्णुपदं नाम तीर्थं तीर्थे शुभे स्थितम् । अपरं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

சூதர் கூறினார்—அந்தப் புனிதத் தீர்த்தப் பகுதியில் ‘விஷ்ணுபதம்’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் மற்றொரு தீர்த்தமாகும்।

Verse 2

अयने दक्षिणे प्राप्ते यस्तत्पूज्य समाहितः । निवेदयेत्तथात्मानं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

தெற்காயனம் வந்தபோது, மனம் ஒருமைப்படுத்தி அந்த (விஷ்ணுபத)த்தை வழிபட்டு, உறுதியான நம்பிக்கையுடன் அங்கே தன்னை முறையாக அர்ப்பணிப்பவன்,

Verse 3

स मृतोऽप्ययने याम्ये तद्विष्णोः परमं पदम् । प्राप्नोति नात्र संदेहस्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः

அவன் தெற்காயனத்தில் மரணமடைந்தாலும், அந்த விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைகிறான்; ஓ இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவர்களே, இதில் ஐயமில்லை—அதுவே அதன் மகிமை।

Verse 4

तथा चैवोत्तरे प्राप्ते पूजयित्वा यथाविधि । सम्यङ्निवेदयेद्भक्त्या आत्मानं यः समाहितः । सोऽपि विष्णोः पदं पुण्यं प्राप्य संजायते सुखी

அதேபோல் வடக்காயனம் வந்தபோது, மனம் அமைதியுடன் விதிப்படி வழிபட்டு, பக்தியால் தன்னை முறையாக அர்ப்பணிப்பவன், அவனும் விஷ்ணுவின் புனிதப் பதத்தை அடைந்து நலமுடன் வாழ்வான்।

Verse 5

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र पदं जातं विष्णोरव्यक्तजन्मनः । कथं निवेद्यते तत्र सम्यगात्माऽ यनद्वये

ரிஷிகள் கூறினர்—அவ்யக்தப் பிறப்புடைய விஷ்ணுவின் அந்த ‘பாதச்சுவடு’ அங்கே எவ்வாறு தோன்றியது? மேலும் அயனத் துவயத்தில் (உத்தராயணம்–தக்ஷிணாயணம்) அங்கே ஆத்மநிவேதனம் முறையாக எவ்வாறு செய்யப்படுகிறது?

Verse 6

तस्मिन्दृष्टेऽथवा स्पृष्टे यत्फलं लभ्यते नरैः । तत्सर्वं सूतज ब्रूहि परं कौतृहलं हि नः

அதை வெறும் தரிசனம் செய்தாலோ அல்லது தொடினாலோ மனிதர்கள் பெறும் பலன் எதுவோ, அதை முழுவதும், ஓ சூதபுத்திரா, கூறுவாயாக; எங்களின் ஆவல் மிகுதியானது.

Verse 7

सूत उवाच । बलिर्बद्धो यदा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । तदा क्रमैस्त्रिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

சூதர் கூறினார்—அந்த அனைத்தாற்றலுடைய விஷ்ணு பலியை கட்டியபோது, மூன்று அடிகளால் அசைவும் அசையாததும் உடைய மூவுலகமும் பரவி நிறைந்தது.

Verse 8

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संन्यस्तः प्रथमः क्रमः । महर्लोके द्विती यस्तु तदा तेन महात्मना

ஹாடகேஸ்வரத் திருத்தலத்தில் முதல் அடி வைக்கப்பட்டது; இரண்டாம் அடியை அந்த மகாத்மா அப்போது மகர்லோகத்தில் நிறுவினார்.

Verse 9

तृतीयस्य समुद्योगं यदा चक्रे स चक्रधृक् । तदा भिन्नं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मांडं लघुतां गतम्

சக்கரதாரி ஆண்டவன் மூன்றாம் அடியை எடுக்கத் தொடங்கியபோது, ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவர்களே, பிரம்மாண்டம் பிளந்து, சிறிதாய்ப் போனதுபோல் ஆனது.

Verse 10

पादाग्रेणाथ संभिन्ने ब्रह्मांडे निर्मलं जलम् । अंगुष्ठाग्रेण संप्राप्तं क्रमेण धरणीतले

அவருடைய பாதத்தின் முனையால் பிரம்மாண்டம் துளைக்கப்பட்டபோது தூய நீர் வெளிப்பட்டது; அவருடைய பெருவிரல் முனையால் அது படிப்படியாக பூமித்தளத்திற்கு இறங்கியது।

Verse 11

ब्रह्मलोकं तदा कृत्स्नं प्लावयित्वा जलं हि तत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं कुन्देन्दुसदृशद्युति । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं ग्राहयूथैः समाकुलम्

அந்நீர் அப்போது முழு பிரம்மலோகத்தையும் மூழ்கடித்தது. அது தூய ஸ்படிகம் போல ஒளிர்ந்து, குந்தமலரும் நிலவும் போன்ற பிரகாசமுடையது; மீன்களும் ஆமைகளும் நிறைந்தது, முதலைக் கூட்டங்களால் நெருக்கமடைந்தது।

Verse 12

ततः प्रभृति सा लोके गंगा विष्णुपदी स्मृता । पवित्रमपि तत्क्षेत्रं नयन्ती सा पवित्रताम्

அந்நாளிலிருந்து உலகில் அவள் ‘கங்கை’—‘விஷ்ணுபதி’ என்று நினைக்கப்படுகிறாள். ஏற்கனவே புனிதமான தலத்தையும் அவள் இன்னும் உயர்ந்த தூய்மைக்குக் கொண்டு செல்கிறாள்।

Verse 13

एवं विष्णोः पदं तत्र संजातं मुनिसत्तमाः । सर्वपापहरं पुंसां तदा विष्णुपदी स्मृता

இவ்வாறு, முனிவரே, அங்கே விஷ்ணுவின் பாதச்சின்னம் தோன்றியது. அது மனிதர்களின் எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்குவதால், அப்போது அது ‘விஷ்ணுபதி’ என்று நினைக்கப்பட்டது।

Verse 14

यस्तस्यां श्रद्धया युक्तः स्नानं कृत्वा यथोदितम् । स्पर्शयेत्तत्पदं विष्णोः स याति परमं पदम्

யார் பக்தியுடன் அங்கே விதிப்படி நீராடி, விஷ்ணுவின் அந்த பாதச்சின்னத்தைத் தொடுகிறாரோ, அவர் பரமபதத்தை அடைகிறார்।

Verse 15

यस्तत्रकुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स्नात्वा विष्णुपदीतोये गयाश्राद्धफलं लभेत्

அங்கே முறையான பக்தி-நம்பிக்கையுடன் ஸ்ராத்தம் செய்பவன், விஷ்ணுபதீ தீர்த்தத்தில் நீராடி புகழ்பெற்ற கயா-ஸ்ராத்தத்தின் பலனை அடைவான்.

Verse 16

माघमासे नरः स्नानं प्रातरुत्थाय तत्र यः । करोति सततं मर्त्यः स प्रयागफलं लभेत्

மাঘ மாதத்தில் காலையில் எழுந்து அங்கே தொடர்ந்து நீராடும் மனிதன், பிரயாகத்தின் புண்ணியப் பலனை அடைவான்.

Verse 17

अथवा वत्सरं यावत्क्षणं कृत्वात्र भक्तितः । तत्र स्नानं च यः कुर्यात्स मुक्तिं लभते नरः

அல்லது ஒரு கணம் மட்டுமாயினும், ஒரு ஆண்டு முழுவதாயினும்—பக்தியுடன் அங்கே நீராடுபவன் முக்தியை அடைவான்.

Verse 18

यस्यास्थीनि जले तत्र क्षिप्यंते मनुजस्य च । अपि पाप समाचारः स प्राप्नोति परां गतिम्

யாருடைய அஸ்திகள் அங்கேயுள்ள நீரில் கரைக்கப்படுகின்றனவோ, அவர் பாவச்சாரியாயினும் பரம கதியை அடைவார்.

Verse 19

अपि पक्षिपतंगा ये पशवः कृमयो मृगाः । प्रविष्टाः सलिले तस्मिंस्तृषार्ता भक्तिवर्जिताः

பறவைகளும் பூச்சிகளும் கூட—மிருகங்கள், புழுக்கள், மான்கள்—வெறும் தாகத்தால் துடித்து, பக்தியின்றியும், அந்த நீரில் நுழைகின்றன.

Verse 20

तेऽपि पापविनिर्मुक्ता देहांते चातिदुर्लभम् । चक्रिणस्तत्पदं यांति जरामरणवर्जितम्

அவர்களும் பாவமின்றி விடுபட்டு, உடல் முடிவில் சக்கரதாரி இறைவனின் மிக அரிதான பரமபதத்தை அடைகின்றனர்; அது மூப்பு-மரணம் அற்றது.

Verse 21

किं पुनः श्रद्धयोपेताः पर्वकाल उपस्थिते । दत्त्वा दानं द्विजेन्द्राणां नरा वेदविदां द्विजाः

அப்படியானால் இன்னும் என்ன சொல்ல வேண்டும்? புண்ணியப் பண்டிகைக் காலம் வந்தபோது, நம்பிக்கையுடன் மக்கள் வேதம் அறிந்த சிறந்த இருபிறப்பர்—பிராமணர்களுக்கு—தானம் அளித்தால் பலன் மிக அதிகம்.

Verse 22

तत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महर्षिणा । विष्णुपद्याः समालोक्य प्रभावं पापनाशनम्

இந்தச் சூழலில், விஷ்ணுபதியின் பாவநாசகப் பெருமையும் பிரபாவமும் கண்டு, மகரிஷி நாரதர் பழங்காலத்தில் ஒரு கீதத்தைப் பாடினார்.

Verse 23

किं व्रतैर्नियमैर्वापि तपोभिर्विविधैर्मखैः । कृतैर्विष्णुपदीतोये संस्थिते धरणीतले

பூமியில் விஷ்ணுபதியின் திருநீர் இருக்கையில், விரதங்கள், நியமங்கள், பலவகைத் தவங்கள் அல்லது பல யாகங்கள்—இவற்றின் தேவை என்ன?

Verse 24

एकः सर्वेषु तीर्थेषु स्नानं मर्त्यः समाचरेत् । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ஒரு மனிதன் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் நீராடினால் அது ஒரு அளவு பலன்; ஆனால் விஷ்ணுபதியின் நீரில் ஒருமுறை நீராடுதல், அந்த எல்லாப் பலன்களின் கூட்டுத்தொகைக்கு இணையான பலனைத் தரும்.

Verse 25

एको दानानि सर्वाणि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं हि तत्

பிராமணர்களுக்கு எல்லா வகை தானங்களையும் அளிப்பவனுக்குக் கிடைக்கும் புண்ணியப் பயன் எத்தகையதோ, விஷ்ணுபதீ தீர்த்த நீரில் ஒருமுறை நீராடினாலும் அதே சமப் பயன் கிடைக்கும்.

Verse 26

पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशमाश्रितः । जलाश्रयश्च हेमंत एकः स्यात्पुरुषः क्षितौ

பூமியில் ஒருவன் கோடையில் பஞ்சாக்னி தவம் செய்து, மழைக்காலத்தில் திறந்த வானின் கீழ் இருந்து, குளிர்காலத்தில் நீரில் தங்கிக் கொண்டு—இவ்வாறு பருவங்களின் வழி கடுந்தவம் புரியலாம்.

Verse 27

अन्यो विष्णुपदीतोये स्नात्वा विष्णुपदं स्पृशेत् । तावुभावपि निर्दिष्टौ समौ पुरुषसत्तमौ

மற்றொருவன் விஷ்ணுபதீ நீரில் நீராடி விஷ்ணுவின் பாதச்சுவடினைத் தொடுவான்; இவ்விருவரும் சமமானவர்கள் எனக் கூறப்பட்டுள்ளனர்—மனிதரில் உத்தமர்.

Verse 28

एकांतरोपवासी य एकः स्याज्जीवितावधि । एकोविष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

வாழ்நாள் முழுதும் ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் உபவாசம் இருப்பவனுக்குக் கிடைக்கும் பயன் எத்தகையதோ, விஷ்ணுபதீ நீரில் ஒருமுறை நீராடினாலும் அந்த இரண்டிற்கும் சமமான பயன் கிடைக்கும்.

Verse 29

त्रिरात्रोपोषितस्त्वेको यावद्वर्षशतं नरः । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

நூறு ஆண்டுகள் வரை மீண்டும் மீண்டும் மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருப்பவனுக்குக் கிடைக்கும் பயன் எத்தகையதோ, விஷ்ணுபதீ நீரில் ஒருமுறை நீராடினாலும் அந்த இரண்டிற்கும் சமமான பயன் கிடைக்கும்.

Verse 30

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजसत्तमाः । विरराम मुनीनां स बहूनां पुरतोऽसकृत्

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு உரைத்த பின், முனிவர்களில் சிறந்த நாரதர், பல முனிவர்களும் தலைசிறந்த பிராமணர்களும் முன்னிலையில் மீண்டும் மீண்டும் உரைத்து, உரையைக் நிறுத்தினார்.

Verse 31

तस्मात्सर्व प्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत । संस्पृशेच्च पदं विष्णोर्य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ஆகையால் முழு முயற்சியுடன் அங்கே நீராட வேண்டும்; தன் உன்னத நலனை விரும்புபவன் விஷ்ணுவின் பாதச்சுவடினை பக்தியுடன் தொட்டு வணங்க வேண்டும்.

Verse 32

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमात्मानं विनिवेदयेत् । विष्णोः पदस्य संप्राप्ते अयने दक्षिणोत्तरे

ரிஷிகள் கூறினர்—நீங்கள் உரைத்தபடி, விஷ்ணுவின் பாதச்சுவடினை அடைந்தபோது, தெற்காயனம் அல்லது வடக்காயனம் எனும் காலத்தில், தன்னை அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்று—

Verse 33

तत्केन विधिना सूत मन्त्रैश्च वद सत्वरम् । वयं येन च तत्कुर्मः सर्वं भक्तिसमन्विताः

அது எந்த விதிமுறையால், சூதரே, எந்த மந்திரங்களால் செய்ய வேண்டும்—விரைவாகச் சொல்லுங்கள்; நாங்கள் அனைவரும் பக்தியுடன் அதை நிறைவேற்றும்படியாக.

Verse 34

सूत उवाच । दक्षिणे चोत्तरे चापि संप्राप्ते चायनद्वये । पूजयित्वा पदं विष्णोरिमं मन्त्रमुदीरयेत्

சூதர் கூறினார்—தெற்காயனம் அல்லது வடக்காயனம் என இரு அயனங்களில் எது வந்தாலும், விஷ்ணுவின் பாதச்சுவடினை வழிபட்டு இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 35

षण्मासाभ्यंतरे मृत्युर्यद्यकस्माद्भवेन्मम । तत्ते पदं गतिर्मे स्यादहं ते भृत्यतां गतः

ஆறு மாதங்களுக்குள் எனக்கு திடீரென மரணம் வந்தால், உமது அந்தப் புனிதப் பாதமே எனக்கு அடைக்கலமும் வழியும் ஆகுக; நான் உமது அடிமைநிலையை அடைந்தேன்।

Verse 36

एवं प्रोच्य हरिं पश्चात्पूजयेद्ब्राह्मणांस्ततः । अथ तैः सममश्नीयात्ततः प्राप्नोति सद्गतिम्

இவ்வாறு ஹரியைப் போற்றி உரைத்த பின், பிராமணர்களை வணங்கி பூஜிக்க வேண்டும்; பின்னர் அவர்களுடன் சேர்ந்து உண்பதால் நற்கதி பெறுவான்।