Adhyaya 233

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत सूत महाभाग श्रोतुमिच्छामहे वयम् । चातुर्मास्यव्रतानां हि त्वत्तो माहात्म्यविस्तरम्

ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ சூதரே, ஓ மகாபாகரே! சாத்துர்மாஸ்ய விரதங்களின் மகிமையை உம்மிடமிருந்து விரிவாகக் கேட்க நாம் விரும்புகிறோம்।

Verse 2

तदस्माकं महाभाग कृपां कृत्वाऽधुना वद । त्वद्वचोऽमृतपानेन भूयः श्रद्धाभिवर्धते

ஆகையால், ஓ மகாபாகரே! எங்கள்மேல் கருணை செய்து இப்போது உரையாடுங்கள்; உமது வாக்கமுதத்தைப் பருகுவதால் எங்கள் பக்திச் சிரத்தை மேலும் பெருகுகிறது।

Verse 3

सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे चातुर्मास्यव्रतोद्भवम् । माहात्म्यं विस्तरेणैव कथयिष्यामि वोऽग्रतः

சூதர் கூறினார்—முனிவர்களே அனைவரும், சாத்துர்மாஸ்ய விரதத்தின் தோற்றத்தை கேளுங்கள். அதன் மஹாத்மியத்தை உங்கள் முன்னே விரிவாக உரைப்பேன்.

Verse 4

पुरा ब्रह्ममुखाच्छ्रुत्वा नानाव्रतविधानकम् । नारदः परिपप्रच्छ भूयो ब्रह्माणमादरात्

முன்னொரு காலத்தில் பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து பலவகை விரத விதிகளை கேட்ட நாரதர், மீண்டும் மரியாதையுடன் பிரம்மாவை வினவினார்.

Verse 5

नारद उवाच । देवदेव महाभाग व्रतानि सुबहून्यपि । श्रुतानि त्वन्मुखाद्ब्रह्मन्न तृप्तिमधिगच्छति

நாரதர் கூறினார்—தேவர்களின் தேவனே, மகாபாக்யமுள்ள பிரம்மனே! உமது வாயிலிருந்து பல விரதங்களை கேட்டும் என் மனம் இன்னும் திருப்தியடையவில்லை.

Verse 6

अधुना श्रोतुमिच्छामि चातुर्मास्यव्रतं शुभम्

இப்போது நான் புனிதமான சாத்துர்மாஸ்ய விரதத்தை கேட்க விரும்புகிறேன்.

Verse 7

ब्रह्मोवाच । शृणु देवमुने मत्तश्चातुर्मास्यव्रतं शुभम् । यच्छ्रुत्वा भारते खंडे नृणां मुक्तिर्न दुर्लभा

பிரம்மா கூறினார்—தேவமுனியே! என்னிடமிருந்து புனிதமான சாத்துர்மாஸ்ய விரதத்தை கேள். பாரதக் கண்டத்தில் இதை கேட்டால் மனிதர்க்கு முக்தி அரிதல்ல.

Verse 8

मुक्तिप्रदोऽयं भगवान्संसारोत्तारकारणम् । यस्य स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

இவ்வெம்பெருமான் முக்தி அளிப்பவர்; சம்சாரத்தைத் தாண்டச் செய்யும் காரணம். அவரை நினைவு மட்டும் செய்தாலே எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவர்.

Verse 9

मानुष्ये दुर्लभं लोके तत्राऽपि च कुलीनता । तत्रापि सदयत्वं च तत्र सत्संगमः शुभः

இந்த உலகில் மனிதப் பிறவி அரிது; அதிலும் குலீன நற்பண்பு அரிது. அதைவிட அரிது கருணை; அந்தக் கருணையில் சத்புருஷர்களின் சுப சத்சங்கமே பரமப் பேறு.

Verse 10

सत्संगमो न यत्रास्ति विष्णुभक्तिर्व्रतानि च । चातुर्मास्ये विशेषेण विष्णुव्रतकरः शुभः

சத்சங்கம் இல்லாத இடத்தில் விஷ்ணு பக்தியும் விரதங்களின் அனுஷ்டானமும் உண்மையாக எழாது. குறிப்பாக சாத்துர்மாஸ்யத்தில் விஷ்ணு-விரதம் மேற்கொள்வோர் சுபமும் பாக்கியமும் பெறுவர்.

Verse 11

चातुर्मास्येऽव्रती यस्तु तस्य पुण्यं निरर्थकम् । सर्वतीर्थानि दानानि पुण्यान्यायतनानि च

சாத்துர்மாஸ்யத்தில் விரதம் இல்லாதவனின் புண்ணியம் பயனற்றதாகிறது. அவனுக்கு எல்லாத் தீர்த்தங்களும், தானங்களும், பிற புண்ணிய நிலையங்களின் பலனும் வீணாகிறது.

Verse 12

विष्णुमाश्रित्य तिष्ठंति चातुर्मास्ये समागते । सुपुष्टेनापि देहेन जीवितं तस्य शोभनम्

சாத்துர்மாஸ்யம் வந்தபோது விஷ்ணுவைச் சரணடைந்து நிலைத்திருப்போரின் வாழ்வே உண்மையில் அழகானது; உடல் எவ்வளவு நன்கு ஊட்டமுற்றிருந்தாலும் கூட.

Verse 13

चातुर्मास्ये समायाते हरिं यः प्रणमेद्बुधः । कृतार्थास्तस्य विबुधा यावज्जीवं वरप्रदाः

சாதுர்மாஸ்யம் வந்தபோது அறிவுடையவன் ஹரியை வணங்கினால், தேவர்கள் கृतார்த்தராய் அவனுக்கு வாழ்நாள் முழுதும் வரங்களை அருள்வர்।

Verse 14

संप्राप्य मानुषं जन्म चातुर्मास्यपराङ्मुखः । तस्य पापशतान्याहुर्देहस्थानि न संशयः

மனிதப் பிறவி பெற்றும் சாதுர்மாஸ்ய விரதத்திலிருந்து விலகுபவனின் உடலில் நூற்றுக்கணக்கான பாவங்கள் தங்கும்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 15

मानुष्यं दुर्लभं लोके हरिभक्तिश्च दुर्लभा । चातुर्मास्ये विशेषेण सुप्ते देवे जनार्दने

உலகில் மனிதப் பிறவி அரிது; ஹரி-பக்தியும் அரிது—சாதுர்மாஸ்யத்தில் குறிப்பாக, ஜனார்தனன் யோகநித்திரையில் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் போது।

Verse 16

चातुर्मास्ये नरः स्नानं प्रातरेव समाचरेत् । सर्वक्रतुफलं प्राप्य देववद्दिवि मोदते

சாதுர்மாஸ்யத்தில் மனிதன் காலையிலேயே நீராட வேண்டும்; எல்லா யாகங்களின் பலனையும் பெற்று, விண்ணில் தேவர்போல் மகிழ்வான்।

Verse 17

चातुर्मास्ये तु यः स्नानं कुर्यात्सिद्धिमवाप्नुयात् । तथा निर्झरणे स्नाति तडागे कूपिकासु च

சாதுர்மாஸ்யத்தில் யார் நீராடுகிறாரோ அவர் சித்தியை அடைவார்; அருவிநீரில், குளத்தில் அல்லது கிணற்றிலும் நீராடினாலும் அதே பலன் உண்டாகும்।

Verse 18

तस्य पापसहस्राणि विलयं यांति तत्क्षणात् । पुष्करे च प्रयागे वा यत्र क्वापि महाजले । चातुर्मास्येषु यः स्नाति पुण्यसंख्या न विद्यते

அவனுடைய ஆயிரம் பாவங்கள் அந்தக் கணமே அழிகின்றன. புஷ்கரமோ, பிரயாகமோ, அல்லது எங்கும் பெருநீர்நிலையிலோ—சாதுர்மாஸத்தில் நீராடுபவனின் புண்ணியம் எண்ணிக்கையற்றது.

Verse 19

रेवायां भास्करक्षेत्रे प्राच्यां सागरसंगमे । एकाहमपि यः स्नातश्चातुर्मास्ये न दोषभाक्

ரேவா (நர்மதா) நதியில் பாஸ்கரக்ஷேத்திரத்தில், கிழக்குத் திசையின் கடல் சங்கமத்தில்—சாதுர்மாஸத்தில் ஒருநாளேனும் நீராடுபவன் குற்றம் அடையான்.

Verse 20

दिनत्रयं च यः स्नाति नर्मदायां समाहितः । सुप्ते देवे जगन्नाथे पापं याति सहस्रधा

ஜகந்நாதன் தெய்வநித்திரையில் இருக்கும் போது, நர்மதையில் ஒருமனத்துடன் மூன்று நாட்கள் நீராடுபவனின் பாவம் ஆயிரமடங்கு அழிகிறது.

Verse 21

पक्षमेकं तु यः स्नाति गोदावर्यां दिनोदये । स भित्त्वा कर्मजं देहं याति विष्णोः सलोकताम्

கோதாவரியில் சூரியோதயத்தில் முழு பதினைந்து நாட்கள் நீராடுபவன், கர்மத்தால் உண்டான தேகப் பந்தத்தை உடைத்து விஷ்ணுலோக வாசம் அடைகிறான்.

Verse 22

तिलोदकेन यः स्नाति तथा चैवामलोदकैः । बिल्वपत्रोदकैश्चैव चातुर्मास्ये न दोषभाक्

எள்ளுநீராலும், நெல்லிக்கனிநீராலும், வில்வஇலைநீராலும் நீராடுபவன் சாதுர்மாஸத்தில் குற்றம் அடையான்.

Verse 23

गंगां स्मरति यो नित्यमुदपात्रसमीपतः । तद्गांगेयं जलं जातं तेन स्नानं समाचरेत्

நீர்பாத்திரத்தின் அருகில் இருந்து தினமும் கங்கையை நினைவு கூர்பவன், அவனுடைய அந்த நீர் ‘கங்காஜலம்’ ஆகிறது; அந்த நீரால் விதிப்படி நீராட வேண்டும்.

Verse 24

गंगाऽपि देवदेवस्य चरणांगुष्ठवाहिनी । पापघ्नी सा सदा प्रोक्ता चातुर्मास्ये विशेषतः

கங்கையும் தேவர்களின் தேவனான பரமனின் பாதப் பெருவிரலிலிருந்து வழியும் தாரை; அவள் எப்போதும் பாபநாசினி என்று கூறப்படுகிறாள்—சாதுர்மாஸ்யத்தில் சிறப்பாக.

Verse 25

यतः पापसहस्राणि विष्णुर्दहति संस्मृतः । तस्मात्पादोदकं शीर्षे चातुर्मास्ये धृतं शिवम्

விஷ்ணுவை நினைத்தால் அவர் ஆயிரக் கணக்கான பாபங்களை எரித்தழிப்பார்; ஆகவே சாதுர்மாஸ்யத்தில் அவரது பாதோதகத்தைத் தலைமேல் தரித்தல் சிவமாய் நன்மை தரும்.

Verse 26

चातुर्मास्ये जलगतो देवो नारायणो भवेत् । सर्वतीर्थाधिकं स्नानं विष्णुतेजोंशसंगतम्

சாதுர்மாஸ்யத்தில் நாராயணன் நீரினுள் வாசம் செய்கிறான்; ஆகவே அக்கால நீராடல் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் மேலானது, விஷ்ணு-தேஜஸின் அंशத்துடன் இணைந்தது.

Verse 27

स्नानं दशविधं कार्यं विष्णुनाम महाफलम् । सुप्ते देवे विशेषेण नरो देवत्वमाप्नुयात्

விஷ்ணு நாமங்களுடன் கூடிய பத்து விதமான ஸ்நானத்தைச் செய்ய வேண்டும்; அது மகாபலன் தரும். குறிப்பாக பகவான் யோகநித்திரையில் இருக்கும் போது மனிதன் தேவத்துவம் அடையலாம்.

Verse 28

विना स्नानं तु यत्कर्म पुण्यकार्यमयं शुभम् । क्रियते निष्फलं ब्रह्मंस्तत्प्रगृह्णंति राक्षसाः

ஓ பிராமணரே! ஸ்நானமின்றி செய்யப்படும் எந்தச் சுபமான புண்ணியக் கர்மமும் பயனற்றதாகும்; அந்தப் புண்ணியத்தை ராட்சசர்கள் பறித்துக் கொள்கிறார்கள்.

Verse 29

स्नानेन सत्यमाप्नोति स्नानं धर्मः सनातनः । धर्मान्मोक्षफलं प्राप्य पुनर्नैवावसीदति

புனித ஸ்நானத்தால் சத்தியம் பெறப்படுகிறது; ஸ்நானம் சனாதன தர்மம். அந்த தர்மத்தால் மோட்சப் பலனை அடைந்தவன் மீண்டும் ஒருபோதும் வீழ்ச்சியடையான்.

Verse 31

कृतस्नानस्य च हरिर्देहमाश्रित्य तिष्ठति । सर्वक्रियाकलापेषु संपूर्ण फलदो भवेत्

புனித ஸ்நானம் செய்தவனின் உடலை ஆதாரமாகக் கொண்டு ஹரி தங்குகிறார்; எல்லா கர்மச் செயல்களிலும் அவர் முழுமையான பலனை அளிப்பவராவார்.

Verse 32

सर्वपापविनाशाय देवता तोषणाय च । चातुर्मास्ये जलस्नानं सर्वपापक्षयावहम्

எல்லாப் பாபங்களின் நாசத்திற்கும் தேவர்களின் திருப்திக்குமாக சாத்துர்மாஸ்யத்தில் ஜலஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; அது அனைத்துப் பாபங்களையும் க்ஷயப்படுத்தும்.

Verse 33

निशायां चैव न स्नायात्संध्यायां ग्रहणं विना । उष्णोदकेन न स्नानं रात्रौ शुद्धिर्न जायते

இரவில் ஸ்நானம் செய்யக் கூடாது; சந்தியாவிலும்—கிரகணம் இல்லையெனில் கூடாது. சூடுநீராலும் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டாம்; இரவில் (அவ்வாறு) ஸ்நானத்தால் சுத்தி உண்டாகாது.

Verse 34

भानुसंदर्शनाच्छुद्धिर्विहिता सर्वकर्मसु । चातुर्मास्ये विशेषेण जलशुद्धिस्तु भाविनी

எல்லா கருமங்களிலும் சூரிய தரிசனத்தால் சுத்தி விதிக்கப்பட்டுள்ளது; சாத்துர்மாஸத்தில் குறிப்பாக நீரால் சுத்தி மிகுந்த பலன் தரும்.

Verse 36

नारायणाग्रतः स्नानं क्षेत्र तीर्थनदीषु च । यः करोति विशुद्धात्मा चातुर्मास्ये विशेषतः

தூய உள்ளத்துடன் நாராயணன் முன்னிலையில்—புனிதக் க்ஷேத்திரங்கள், தீர்த்தங்கள், நதிகளில்—குறிப்பாக சாத்துர்மாஸத்தில் நீராடுபவன் போற்றப்படுவான்.

Verse 233

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यमाहात्म्ये ब्रह्मनारदसंवादे गंगोदकस्नानफलमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில், சேஷசாயீ உபாக்யானத்தில், சாத்துர்மாஸ்ய மாஹாத்ம்யத்தில், பிரம்மா–நாரத உரையாடலில் ‘கங்காஜல ஸ்நானத்தின் மகாபல மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் தலைப்புடைய 233ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।

Verse 358

अशक्त्या तु शरीरस्य भस्मस्नानेन शुध्यति । मंत्रस्नानेन विप्रेंद्र विष्णुपादोदकेन वा

உடல் இயலாமை இருந்தால் பஸ்ம ஸ்நானத்தால் சுத்தி பெறலாம்; அல்லது, ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, மந்திர ஸ்நானத்தாலும், விஷ்ணுபாதோதகத்தாலும் சுத்தி அடையலாம்.