Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
भर्तृयज्ञ उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि श्राद्धस्य विधिमुत्तमम् । पितॄणां तुष्टिदं नित्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्
bhartṛyajña uvāca | śṛṇu rājanpravakṣyāmi śrāddhasya vidhimuttamam | pitṝṇāṃ tuṣṭidaṃ nityaṃ sarvakāmapradaṃ nṛṇām
பர்த்ருயஜ்ஞன் கூறினான்—அரசே, கேள்; ஸ்ராத்தத்தின் உத்தம விதியை நான் உரைக்கிறேன்; அது பித்ருக்களுக்கு எப்போதும் திருப்தி அளித்து, மனிதர்க்கு எல்லா நியாயமான விருப்பங்களையும் அருள்கிறது।
Bhartṛyajña
Listener: Ānarta (king)
Scene: The muni Bhartṛyajña begins formal instruction: raised hand in teaching gesture, the king listening attentively; the atmosphere is didactic and solemn.
FAQs
Śrāddha is upheld as a dharmic act that nourishes the ancestral line (Pitṛs) and harmonizes human life with righteous prosperity.
This verse functions as a doctrinal introduction within Tīrthamāhātmya; no single tīrtha is named explicitly in this line.
It announces that an ‘uttama-vidhi’ (supreme method) of Śrāddha will be taught, framing Śrāddha as a regular means to please the Pitṛs.