Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
ततस्तं लोभसंयुक्ता ममंथुः सागरं नृप । पद्महस्तात्र संजाता ततो लक्ष्मीः सितांबरा
tatastaṃ lobhasaṃyuktā mamaṃthuḥ sāgaraṃ nṛpa | padmahastātra saṃjātā tato lakṣmīḥ sitāṃbarā
பின் பேராசையால் உந்தப்பட்டு, அரசே, அவர்கள் அந்தக் கடலை மீண்டும் மத்தனம் செய்தனர்; அங்கே தாமரைத் தாங்கிய கையுடன், வெண்வஸ்திரம் அணிந்த லக்ஷ்மி தோன்றினாள்.
Unknown (deduced: Purāṇic narrator addressing 'nṛpa')
Type: kshetra
Listener: nṛpa (king)
Scene: From the churned ocean, Lakṣmī arises luminous, clad in white, holding a lotus; the sea calms around her as devas and dānavas pause, struck by her beauty and auspicious presence.
FAQs
From intense striving arise divine auspiciousness (Lakṣmī); yet greed is cautioned as a motive that disturbs harmony.
No specific earthly tīrtha is named; the verse is mythic background within a tīrtha-māhātmya chapter.
None.