Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 16
अकालेऽपि कुमारस्य किंचिद्ध्यात्वा निजे हृदि । कारणं कारणज्ञः स ततः प्रोवाच तं सुतम्
akāle'pi kumārasya kiṃciddhyātvā nije hṛdi | kāraṇaṃ kāraṇajñaḥ sa tataḥ provāca taṃ sutam
காலத்துக்கு முன்பாக இருந்தாலும், அவர் உள்ளத்தில் சிறிது சிந்தித்தார். காரணத்தை அறிந்தவர், காரணத்தை உணர்ந்து பின்னர் மகனிடம் கூறினார்.
Narrator (contextual; verse reports Mṛkaṇḍu’s reflection)
Type: kshetra
Scene: Mṛkaṇḍu, troubled by the prophecy, sits in contemplation, then turns to address his son with purposeful clarity.
FAQs
Wisdom reads circumstances and acts decisively; dharma is applied with insight into causes.
No tīrtha is specified in this verse; it is narrative development within a Māhātmya chapter.
Implied urgency around saṃskāra timing; no explicit rite is prescribed in this specific line.