Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
तत्रापश्यदृषींस्तान्स चमत्कार समुद्भवान् । नियमैः संयमैर्युक्तान्सदाचारपरायणान् । वानप्रस्थाश्रमोपेतान्कामक्रोधविवर्जितान्
tatrāpaśyadṛṣīṃstānsa camatkāra samudbhavān | niyamaiḥ saṃyamairyuktānsadācāraparāyaṇān | vānaprasthāśramopetānkāmakrodhavivarjitān
அங்கே அவன் அந்த ரிஷிகளை கண்டான்—அற்புத ஆன்ம ஒளியால் விளங்குபவர்கள்; நியமமும் சுயக்கட்டுப்பாடும் உடையவர்கள்; சதாசாரத்தில் நிலைத்தவர்கள்; வானப்ரஸ்த ஆச்ரமத்தில் இருப்பவர்கள்; காமம், கோபம் அற்றவர்கள்।
Viśvāmitra
Tirtha: Himavān-āśrama tīrtha (sages’ presence as sanctifier)
Type: kshetra
Listener: Implied internal audience continuing the narrative frame
Scene: A serene hermitage tableau: rows of sages with matted hair and bark garments, seated in meditation and fire-ritual spaces; their faces calm, bodies lean, surrounded by deer and quiet forests at the mountain’s foot.
FAQs
True holiness is marked by disciplined living—niyama, saṃyama, and freedom from kāma and krodha.
A Himālaya āśrama zone within the tīrtha narrative, where sages embody the sanctity of the place through tapas.
No explicit ritual; the emphasis is on ethical-ascetic discipline as the living ‘rite’ of the āśrama.