Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 151
ग्रामा द्वादश ये दत्ता मया देवस्य चास्य भोः । वसिष्यंति च ये विप्रा वृद्धिश्राद्ध उपस्थिते । ते श्राद्धं प्रथमं चास्य कृत्वा श्राद्धं ततः परम्
grāmā dvādaśa ye dattā mayā devasya cāsya bhoḥ | vasiṣyaṃti ca ye viprā vṛddhiśrāddha upasthite | te śrāddhaṃ prathamaṃ cāsya kṛtvā śrāddhaṃ tataḥ param
ஓ ஐயா! இந்தத் தேவனுக்காக நான் பன்னிரண்டு கிராமங்களைத் தானமாக அளித்தேன். விருத்தி-சிராத்தம் வரும் வேளையில் அங்கு வாழும் பிராமணர்கள் முதலில் இந்தத் தேவனுக்குச் சிராத்தம் செய்து, பின்னர் பிற சிராத்தக் கிரியைகளைச் செய்வார்கள்।
Unspecified (deduced: donor/royal or founding figure speaking within the māhātmya narrative)
Tirtha: Bālamaṇḍanaka
Type: kund
Scene: A donor-king or patron formally grants twelve villages to a Śiva-liṅga; resident brāhmaṇas assemble with ritual vessels, preparing a vṛddhi-śrāddha where the deity’s śrāddha is performed first.
FAQs
Sustaining a sacred site through dāna and orderly ritual practice is presented as a dharmic foundation for prosperity and continuity.
The chapter’s tīrtha context remains Bālamaṇḍanaka, centered on its installed liṅga and its supported ritual community.
In vṛddhi-śrāddha occasions, perform the śrāddha honoring the deity of the place first, and then proceed to subsequent śrāddhas.