Adhyaya 203

Verse 1

आनर्त उवाच । एवं शुद्ध्यर्थमायातो नागराणां पुरः स्थितः । नागरः शुद्धिमाप्रोति यथा तन्मे वद द्विजः

ஆனர்த்தன் கூறினான்—இவ்வாறு தூய்மைக்காக வந்து நாகரர்களின் முன்னிலையில் நிற்கிறேன்; ஓ த்விஜரே! நாகரன் எந்த வழியால் தூய்மை அடைகிறான்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

Verse 2

एवं मध्यस्थवचनात्समुदाये स्थिरे सति । स प्रष्टव्यः पितुर्माता कतमा ते वदस्व नः

இவ்வாறு நடுநிலையான நடுவர் சொல்வதன்படி, சபை நிலைபெற்றபின் அவனை வினவ வேண்டும்— ‘உன் தந்தை, தாய் யார்? எங்களுக்குச் சொல்।’

Verse 3

किं गोत्रः कतमस्तस्याः पिता किंप्रवरः स्मृतः । एवं तस्यान्वयं ज्ञात्वा गोत्रप्रवरसंयुतम्

‘அவளது கோத்திரம் என்ன? அவளது தந்தை யார் எனக் கருதப்படுகிறார்? அவளுக்குரிய பிரவரம் எது என நினைவில் உள்ளது?’—இவ்வாறு கோத்திர-பிரவரத்துடன் வம்சத்தை அறிந்து, பின்னர் சுத்திகரணக் கிரியை தொடங்க வேண்டும்।

Verse 4

प्रष्टव्या च ततो माता तस्याश्चापि च या भवेत् । जननी चापि प्रष्टव्या तस्याश्चापि च या भवेत्

பின்னர் அவளது தாயை வினவ வேண்டும்; அவளது தாயின் தாயான நானியையும் வினவ வேண்டும். அதுபோலத் தாய்வழிப் பரம்பரையில் உள்ள முன்னோர் தாய்மாரையும் கேட்டு, தாய்வம்சத்தை நுணுக்கமாகச் சோதிக்க வேண்டும்।

Verse 5

ज्ञातव्या सापि यत्नेन ब्राह्मणैः शुद्धि कर्मणि

சுத்திகரணக் கிரியையில் பிராமணர்கள் அவளையும் முயற்சியுடன் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்।

Verse 6

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । शोधनीयाः प्रयत्नेन त्रयश्चैतेऽपि तस्य च

தந்தை, பிதாமகர், பிரபிதாமகர்—இம்மூவரையும் அவனுடன் தொடர்பாக முயற்சியுடன் ஆராய்ந்து சுத்தி செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

तथा पितामहीपक्षे त्रय एते द्विजोत्तमाः । मातामहस्ततस्तस्य पिता तस्यापि यः पिता

அதேபோல், ஓ த்விஜோத்தமா, பிதாமஹீப் பக்கத்திலும் இம்மூவர் கணிக்கப்படுவர்—மாதாமஹன், பின்னர் அவன் தந்தை, மேலும் அவனுடைய தந்தையும்.

Verse 8

माता मातामही चैव तथैवान्या प्रपूर्विका । पितामह्याश्च या माता सापि शोध्या सभर्तृका

தாய், மாதாமஹி, அதுபோல முன்னைய பிற முன்னோடி பெண்களும்; மேலும் பிதாமஹியின் தாய்—அவளும் கணவருடன் சேர்த்து சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 9

एवं शाखाऽगमं ज्ञात्वा तस्य सर्वं यथाक्रमम् । मूलवंशादधिष्ठानं न्यग्रोधस्येव सर्वतः

இவ்வாறு அந்த வம்சத்தின் கிளைமரபை முறையாக அறிந்து, அதை மூலவம்சத்தின் ஆதாரத்தில் நிறுவ வேண்டும்—ஆலமரத்தின் ஆதாரம் வேரிலிருந்து எங்கும் பரவுவது போல.

Verse 10

ततः शुद्धिः प्रदातव्या सिन्दूरति लकेन तु । चातुश्चरणमंत्रैश्च दत्त्वाशीर्वचनं क्रमात्

பின்னர் சிந்தூரத் திலகத்தால் சுத்தி அளிக்க வேண்டும்; மேலும் நான்கு பாத மந்திரங்களால் முறையே ஆசீர்வாத வாக்குகளை வழங்க வேண்டும்.

Verse 11

ततो वाच्यं नृपश्रेष्ठ मध्यस्थेन तदग्रतः । दत्त्वा तालत्रयं राजञ्छुद्धोऽयं नागरो द्विजः । सामान्यपदयोग्यश्च संजातः सांप्रतं द्विजः

அப்போது, ஓ அரசர்களில் சிறந்தவரே, நடுவர் உங்கள் முன்னிலையில் இவ்வாறு அறிவிக்க வேண்டும்—“அரசே, மூன்று தாளங்களை அளித்து இந்த நாகர பிராமணன் சுத்தமடைந்தான்; இப்போது த்விஜர்களின் பொதுப் பதவி-மரியாதைக்கு தகுதியானவன் ஆனான்.”

Verse 12

ततोऽग्निशरणं गत्वा संतर्प्य च हुताशनम् । पञ्चवक्त्रेण मंत्रेण दत्त्वा पूर्णाहुतिं ततः । विप्रेभ्यो दक्षिणां दद्यात्स्वशक्त्या भोजनान्विताम्

பின்பு அக்னிசரணத்திற்குச் சென்று ஹுதாசனனைத் திருப்திப்படுத்தி, பஞ்சவக்த்ர மந்திரத்தால் பூர்ணாஹுதியை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதன் பின் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப உணவுடன் கூடிய தக்ஷிணையைப் பிராமணர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 13

सिन्दूरतिलके जाते ब्रह्माग्रे द्विजवाक्यतः । पितॄणां जायते तुष्टिर्वंशो नोऽद्य प्रतिष्ठि तः

இருமுறை பிறந்தோரின் (த்விஜர்) சொல்லின்படி பிரம்மாவின் முன்னிலையில் சிந்தூரத் திலகம் இடப்படும்போது, பித்ருக்கள் திருப்தியடைகின்றனர்; எங்கள் வம்சம் இன்று உறுதியாக நிலைபெறுகிறது.

Verse 14

यस्य नो जायते शुद्धिः शाखाभिर्मूलवंशगा । निग्रहस्तस्य कर्तव्यो द्विजार्हो द्विजसत्तमैः

மூல வம்சத்துடன் தொடர்புடைய கிளைவரிசைகளால் ஒருவரின் சுத்தி நிலைபெறாவிட்டால், த்விஜார்ஹதையின் (பிராமணத் தகுதி) பொருட்டு சிறந்த த்விஜர்கள் அவர்மீது உரிய கட்டுப்பாட்டை விதிக்க வேண்டும்.

Verse 15

यथा नान्यो हि जायेत शुद्धि स्तस्य प्रकल्पिता । एवं संशोधितो विप्रः श्राद्धार्हो जायते ततः

அவரின் சுத்தி குறித்து வேறு எந்த ஐயமும் எழாதபடி சுத்தி விதி நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு சுத்திகரிக்கப்பட்ட பிராமணன் பின்னர் ஸ்ராத்தத்திற்கு தகுதியானவனாகிறான்.

Verse 16

अपि चाष्टकुलोत्पन्नः सामान्यः किं पुनर्हि यः । अशुद्धेन तु विप्रेण यः श्राद्धा द्यं करोति हि । तस्य भस्महुतं यद्वत्सर्वं तज्जायते वृथा

எட்டு குலங்களில் பிறந்தவராயினும்—மற்றவர்களைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம்—அசுத்தமான பிராமணன் ஸ்ராத்தம் முதலிய கர்மங்களைச் செய்தால், அது அனைத்தும் சாம்பலில் ஊற்றிய ஆஹுதி போல வீணாகிவிடும்.

Verse 17

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन शोध्योऽयं नागरो द्विजः । स्वस्थानस्य विशुद्ध्यर्थं तथैव स्वकु लस्य च

ஆகையால் எல்லா முயற்சியுடனும் இந்நாகரத் த்விஜன் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்—தன் இருப்பிடத்தின் முழுப் பரிசுத்தத்திற்காகவும், அதுபோலத் தன் குலத்தின் தூய்மைக்காகவும்।

Verse 203

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागरविशुद्धिप्रकारवर्णनंनाम त्र्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்காந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வரக் க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘நாகர விசுத்தி முறைகள் விளக்கம்’ எனும் இருநூற்று மூன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।