Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 19
वसिष्ठ उवाच । अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि हि जिह्वया । तस्मान्नास्ति मखः कश्चित्सत्यं त्वं यष्टुमिच्छसि
vasiṣṭha uvāca | anṛtaṃ noktapūrvaṃ me svaireṣvapi hi jihvayā | tasmānnāsti makhaḥ kaścitsatyaṃ tvaṃ yaṣṭumicchasi
வசிஷ்டர் கூறினார்—என் நாவு முன்பு ஒருபோதும், சுயஇச்சை நேரங்களிலும் கூட, பொய்யைச் சொல்லவில்லை. ஆகவே நீ விரும்பும் வகையிலான யாகம் எதுவும் இல்லை; உண்மையில் நீ தர்மத்துக்கு ஒவ்வாத செயலைச் செய்ய விரும்புகிறாய்.
Vasiṣṭha
Listener: Triśaṅku
Scene: Vasiṣṭha, serene and austere, addresses King Triśaṅku in a royal-sacrificial hall; sages sit in rows, fire-altars present but unlit, emphasizing refusal grounded in truth.
FAQs
Truthfulness (satya) is foundational to dharma; a rite that conflicts with truth and propriety is rejected even by a powerful sage.
No tīrtha is named in this verse; it is ethical instruction within a Māhātmya narrative frame.
It negates the possibility of a certain ‘makha’ (sacrifice) being performable under the demanded conditions.