Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
यः श्राद्धं कुरुते तत्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । रसेनैकेन सस्येन तथैकेन द्विजोत्तमाः । तस्यापि जायते पुण्यं गयाश्राद्धेन यद्भवेत्
yaḥ śrāddhaṃ kurute tatra samyakchraddhāsamanvitaḥ | rasenaikena sasyena tathaikena dvijottamāḥ | tasyāpi jāyate puṇyaṃ gayāśrāddhena yadbhavet
அங்கே யார் முறையான பக்தி-நம்பிக்கையுடன் ஸ்ராத்தம் செய்கிறாரோ—ஒரே ஒரு ரசமுள்ள உணவும் ஒரு தானிய நிவேதனமும் மட்டுமே இருந்தாலும்—ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே, அவருக்கும் கயா-ஸ்ராத்தத்தால் உண்டாகும் புண்ணியம் சமமாகப் பெறப்படும்।
Skanda (deduced; addressing dvijas)
Type: ghat
Scene: A pilgrim performs śrāddha at a sacred spot with humble means: one savory dish and a single grain offering; pitṛs appear subtly in the background receiving satisfaction, while a symbolic banner reads ‘Gayā-tulya’ (Gayā-equivalent merit).
FAQs
Faith (śraddhā) sanctifies even simple offerings; at a powerful tīrtha, minimal materials can yield maximum ancestral merit.
A tīrtha within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya is praised as conferring merit comparable to Gayā for śrāddha.
Performing śrāddha there with proper faith, even using only one prepared dish and one grain offering.