Adhyaya 189

Verse 1

सूत उवाच । अथ यावच्च ताः शप्ता मातरो द्विजसत्तमाः । सावित्र्या तास्तु गंधर्व्यः प्राप्ताः सा यत्र तिष्ठति

சூதர் கூறினார்—ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களே! பின்னர் சாவித்ரீயால் சபிக்கப்பட்ட அந்த மாதர்கள்; அந்த கந்தர்வி பெண்கள் அவள் (சாவித்ரீ) தங்கியிருந்த இடத்தையே அடைந்தனர்।

Verse 2

ततः प्रणम्य ता ऊचुः सर्वा दीनतरं वचः । वयं समागता देवि सर्वास्तव मखे यतः

பின்னர் வணங்கி அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த தாழ்மையுடன் கூறினர்—‘தேவி! நாங்கள் அனைவரும் வந்துள்ளோம்; ஏனெனில் நாங்கள் உங்கள் மখ (யாக)த்துடன் தொடர்புடையவர்கள்.’

Verse 3

यज्ञभागं लभिष्याम औदुंबर्याः प्रसादतः । न चास्माभिः परिज्ञाता सावित्री चात्र तिष्ठति

ஆதும்பரீ தேவியின் அருளால் நாங்கள் யாகப் பங்கினைப் பெறவேண்டும்; ஆனால் இங்கே தங்கியிருந்த சாவித்ரீ தேவியையே நாங்கள் அறியாமல் போனோம்.

Verse 4

दौर्भाग्यदोषसंपन्ना नागरीभिः समावृता । अस्माकं सुखमार्गोऽयं नृत्यगीतसमुद्भवः

துர்பாக்கியக் குற்றத்தால் குறியிடப்பட்டு, நகரப் பெண்களால் சூழப்பட்ட அவள் கூறினாள்—“நடனமும் பாடலும் பிறப்பித்த இதுவே எங்கள் இன்பப் பாதை.”

Verse 5

तत्कुर्वाणास्ततो रात्रौ शप्ता गांधर्वसत्तमे । स्त्रीणां दुःखेन दुःखार्ता जायंते सर्वयोषितः

கந்தர்வருள் சிறந்தவனே! அவ்வாறு செய்துகொண்டிருந்தபோது அந்த இரவில் அவர்கள் சபிக்கப்பட்டனர்; பெண்களின் துயரத்தினால் எல்லாப் பெண்களும் துயருற்றவர்களாகப் பிறக்கின்றனர்.

Verse 6

यूयमानंदिताः सर्वाः सपत्न्या मम चोत्सवे । तां प्रणम्य प्रपूज्याद्य नाहं संभाषितापि च

“என் இணைமனைவியுடன் சேர்ந்து என் விழாவில் நீங்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்தீர்கள்; ஆனால் இன்று அவளுக்கு வணங்கி வழிபட்டும் என்னிடம் பேசவும் இல்லை.”

Verse 7

विशेषान्नृत्यगीतं च प्रारब्धं मम चाग्रतः । तस्माद्व्योमगति र्नैव भवतीनां भविष्यति

“மேலும் குறிப்பாக என் முன்னிலையிலேயே நடனமும் பாடலும் தொடங்கப்பட்டது; ஆகவே உங்களுக்கு வான்வழிப் பயணம்—திவ்ய விடுதலை—என்றும் கிடையாது.”

Verse 8

अस्मिन्स्थाने सदा दीनास्तथाऽश्रयविवर्जिताः । संतिष्ठध्वं न वः पूजां करिष्यंति च मानवाः

இவ்விடத்திலேயே நீங்கள் எப்போதும் ஏழைகளாகவும் ஆதரவற்றவர்களாகவும் தங்குங்கள்; மனிதர்கள் உங்கள் மரியாதைக்குப் பூஜை செய்யமாட்டார்கள்.

Verse 9

दीनानामसमर्थानां यात्राकृत्येषु सर्वदा । तस्यास्तद्वचनं देवि नान्यथा संभविष्यति

தேவி! ஏழை மற்றும் இயலாதவர்களின் தீர்த்தயாத்திரைக் கடமைகளில் அவளுடைய சொல் எப்போதும் வேறாகாது; அது நிச்சயமாக நிறைவேறும்.

Verse 10

औदुम्बर्याः पूजनाय गत्वा तस्यै निवेद्यताम् । सा हि व्यपनयेद्दुःखं ध्रुवं सा हि प्रकामदा

ஔதும்பரியைப் பூஜிக்கச் சென்று அவளுக்கு நிவேதனம் செய்யுங்கள்; அவள் நிச்சயமாகத் துயரை நீக்குவாள், நிச்சயமாக விரும்பிய வரங்களை அளிப்பாள்.

Verse 11

तेनाऽत्र सहसा प्राप्ता यावन्नष्टमनोरथाः

அந்த அறிவுறுத்தலால் அவர்கள் விரைவாக இங்கு வந்தடைந்தனர்; அப்போது அவர்களின் ஆசைகள் அழிந்து அவர்கள் நம்பிக்கையிழந்திருந்தனர்.

Verse 12

तस्मात्कुरुष्व कल्याणि यथास्माकं गतिर्भवेत् । माहात्म्यं तव वर्द्धेत त्रैलोक्येऽपि चराचरे

ஆகையால், கல்யாணியே! எங்களுக்கு நல்வழி உண்டாகுமாறு செய்; உன் மஹாத்மியம் மூவுலகிலும், அசையும் அசையாத அனைத்திலும், வளர்க.

Verse 13

औदुम्बर्युवाच । का शक्तिर्विद्यतेऽस्माकं कृतं सावित्रिसंभवम् । अन्यथा कर्तुमेवाद्य सर्वैरपि सुरासुरैः

ஔதும்பரீ கூறினாள்—சாவித்ரீ தேவியின் விதியால் ஏற்பட்டதை மாற்ற எங்களிடம் என்ன வல்லமை உள்ளது? இன்று தேவரும் அசுரரும் அனைவரும் ஒன்றுகூடியாலும் அதை வேறுபடச் செய்ய இயலாது।

Verse 14

तथापि शक्तितो देव्यो यतिष्यामि हिताय वः । अष्टषष्टिषु गोत्रेषु भवत्यः संनियोजिताः

ஆயினும், ஓ தேவியரே, என் வல்லமைக்கேற்ப உங்கள் நலனுக்காக நான் முயல்வேன். நீங்கள் அறுபத்தெட்டு கோத்திரங்களில் முறையாக நியமிக்கப்படுவீர்கள்।

Verse 15

पितामहेन तुष्टेन तत्र पूजामवाप्स्यथ । यूयं रात्रौ च संज्ञाभिर्हास्यपूर्वाभिरेव च

அங்கே பிதாமகன் பிரம்மா மகிழ்ந்தால் நீங்கள் பூஜையைப் பெறுவீர்கள். மேலும் இரவிலும்—முன்னமே ஒப்புக்கொண்ட குறியீடுகளால், சிரிப்பை முன்னுரையாகக் கொண்டு—உங்களை அணுகுவர்।

Verse 16

अद्यप्रभृति यस्यात्र नागरस्य तु मंदिरे । वृद्धिः संपत्स्यते काचिद्वि शेषान्मंडपोद्भवा

இன்றுமுதல் இங்கே எந்த நகரவாசியின் வீட்டிலும் ஏதாவது வளர்ச்சி ஏற்பட்டால்—குறிப்பாக மண்டபம் அமைத்தல்/பிரதிஷ்டை செய்வதிலிருந்து தோன்றும் வளர்ச்சி—அதற்கான பயன் இதுவாகும்।

Verse 17

तथा या योषितः काश्चित्पुरद्वारं समेत्य च । अदृष्टहास्यमाध्याय क्षपिष्यंति बलिं ततः

அதேபோல் சில பெண்கள் நகரவாசலுக்கு வந்து, மறைந்த சிரிப்பைத் தமது போர்வையாகக் கொண்டு, பின்னர் பலி (நைவேத்ய-ஆஹுதி) செலுத்துவர்।

Verse 18

तेन वो भविता तृप्तिर्देवानां च यथा मखैः । याः पुनर्न करिष्यंति पूजामेतां मयोदिताम्

அதனால் நீங்கள் திருப்தியடைவீர்கள்; தேவர்கள் யாகங்களால் திருப்தியடைவதுபோல. ஆனால் நான் உரைத்த இந்தப் பூஜையைச் செய்யாதவர்கள்—

Verse 19

युष्माकं नगरे तासां सुपुत्रो नाशमाप्स्यति । युष्माकमपमाने न सदा रोगी भविष्यति

உங்கள் நகரத்தில் அந்த (பூஜை செய்பவர்களின்) நல்ல புதல்வர்கள் அழிவை அடையமாட்டார்கள். மேலும் உங்கள் அவமதிப்பினால் அவர்கள் எப்போதும் நோயாளிகளாகவும் ஆகமாட்டார்கள்.

Verse 20

तस्मात्तिष्ठध्वमत्रैव रक्षार्थं नगरस्य च । शापव्याजेन युष्माकं वरोऽयं समुपस्थितः

ஆகையால் நகரத்தின் பாதுகாப்பிற்காக நீங்கள் இங்கேயே நிலைத்திருங்கள். சாபம் என்ற போர்வையில் இந்த வரம் உங்களுக்கு வந்தடைந்தது.

Verse 21

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो देवशर्मा द्विजोत्तमाः । गंधर्वः पर्वतो जातः स्वपत्न्या सहितस्तदा

இவ்விடையில் இருபிறப்பினருள் சிறந்த தேவசர்மா வந்தடைந்தார். அப்போது பர்வதன் என்னும் கந்தர்வனும் தன் மனைவியுடன் அங்கே இருந்தான்.

Verse 22

यदा चौदुम्बरी शप्ता नारदेन सुरर्षिणा । मानुषी भव क्रुद्धेन तदा संप्रार्थितस्तया

தேவரிஷி நாரதர் கோபத்துடன் ‘மனிதையாக ஆகு’ என்று சௌதும்பரியைச் சபித்தபோது, அவள் அவரை வேண்டிக் கொண்டாள்.

Verse 23

मदर्थं मानुषो भूत्वा तता त्वं चानया सह । सृज मां मानुषीं चेव येन गच्छामि नो भुवि

என் பொருட்டு, ஓ தந்தையே, நீ மனிதனாகி, அவளுடனும் சேர்ந்து இரு. என்னையும் மனிதப் பெண்ணாகப் பிறக்கச் செய்; அப்பொழுது நான் பூமியில் சென்று வாழ்வேன்.

Verse 24

विण्मूत्रसंयुते गर्भे सर्वदोषसमन्विते । ततः सा कृपया तस्याः सत्पत्न्या देवशर्मणः

அழுக்கு மலமும் மூத்திரமும் நிறைந்த, எல்லாத் துன்பக் குறைகளும் கூடிய கர்ப்பத்தில் இருந்தபோது, அவள் கருணையால் தேவசர்மனின் அந்தச் சத்பத்னியின் பால் மனத்தைச் செலுத்தினாள்.

Verse 25

अवतीर्णा धरापृष्ठे वानप्रस्थाश्रमे ततः । एवं सा पञ्चमी रात्रिस्तस्य यज्ञस्य सत्तमाः

பின்னர் அவள் பூமியின் மேற்பரப்பில் இறங்கி, வானப்ரஸ்தரின் ஆசிரமத்திற்குள் சென்றாள். இவ்வாறு அந்தச் சிறந்த யாகத்தின் ஐந்தாம் இரவு கடந்தது.

Verse 26

उत्सवेन मनोज्ञेन चौदुम्बर्या व्यतिक्रमात् । प्रत्यूषे च ततो जाते यदा तेन विसर्जिता

மனதைக் கவரும் அவுதும்பரீ விழா முடிந்தபின், விடியற்காலை வந்தபோது, அவளை அவர் அனுப்பிவிட்டார்.

Verse 27

औदुम्बरी तदा प्राह पर्वतं जनकं निजम् । कल्येऽत्रावभृथो भावी विधियज्ञसमुद्भवः

அப்போது அவுதும்பரீ தன் தந்தையான மலைக்கு கூறினாள்—“நாளை இங்கே விதிப்படி நிகழ்ந்த யாகத்திலிருந்து அவப்ருத ஸ்நானம் நடைபெறும்.”

Verse 28

सर्वतीर्थमयस्तस्मिन्स्नानं न स्यात्ततः परम् । यास्यामः स्वगृहान्भूयः सर्वैर्देवैः समन्विताः

அனைத்துத் தீர்த்தங்களும் நிறைந்த அந்தத் தலத்தில் நீராடுதலுக்கு மேல் சிறந்த நீராடல் இல்லை. பின்னர் எல்லாத் தேவர்களுடனும் கூடி மீண்டும் எங்கள் எங்கள் இருப்பிடங்களுக்கு திரும்புவோம்.

Verse 30

अनेनैव विमानेन त्रयो वापि यथासुखम् । ममापि च वरो जातो यः शापान्नारदोद्भवात् । यज्ञभागो मया प्राप्तो देवानामपि दुर्लभः । पौर्णमासीदिने प्राप्ते विशेषात्स्त्रीजनैः कृतः

“இதே விமானத்தால் நாங்கள் மூவரும் விருப்பம்போல் இன்பமாகச் செல்லலாம். நாரதரால் ஏற்பட்ட சாபத்தின் பயனாக எனக்கும் ஒரு வரம் உண்டாயிற்று—தேவர்களுக்கே அரிதான யாகப் பங்கை நான் பெற்றேன்; குறிப்பாக பௌர்ணமி நாளில் பெண்கள் அதைச் செய்தால்.”

Verse 189

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्य औदुंबर्युत्पत्तिपूर्वकतत्प्राग्जन्मवृत्तांतवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையின் ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘ஆௌதும்பரியின் தோற்றத்திற்கு முன்பான முன்ஜன்ம வரலாறு’ எனப் பெயருடைய 189ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.