Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 32
परदाररतश्चैव परवित्तापहारकः । परापवादसंतुष्टः स प्रेतो जायते नरः
paradārarataścaiva paravittāpahārakaḥ | parāpavādasaṃtuṣṭaḥ sa preto jāyate naraḥ
பிறருடைய மனைவியில் ஆசை கொள்வதும், பிறருடைய செல்வத்தை அபகரிப்பதும், பிறரைப் பழித்துரைப்பதில் மகிழ்வதும் செய்பவன்—அவன் பிரேதமாகப் பிறக்கிறான்.
Unspecified in snippet (likely the respondent/teacher in the dialogue)
Type: kshetra
Listener: King (nṛpa)
Scene: A moral triptych: shadowy vignettes of adultery, theft, and slander, with a preta-form emerging as the karmic result; narrator points as the king listens.
FAQs
Grave social and moral violations—sexual misconduct, theft, and malicious speech—are portrayed as karmic causes of a degraded afterlife state.
No tīrtha is specified in this verse; it focuses on ethical causation rather than site-glorification.
None explicit; the verse functions as a prohibition by warning of karmic results.