Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 25
लक्ष्मीरुवाच । ततो मया पुनः प्रोक्तो भगवान्स मुनीश्वरः । मानुषत्वे न मे रागो विरक्तिर्महती स्थिता
lakṣmīruvāca | tato mayā punaḥ prokto bhagavānsa munīśvaraḥ | mānuṣatve na me rāgo viraktirmahatī sthitā
லக்ஷ்மி கூறினாள்: அப்போது நான் மீண்டும் அந்த முனிவர்களில் சிறந்த பகவானிடம் சொன்னேன்—‘மனித நிலையின்மேல் எனக்கு ஆசை இல்லை; எனுள் மகத்தான வைராக்யம் நிலைத்துள்ளது।’
Lakṣmī
Listener: a great sage (munīśvara)
Scene: Lakṣmī, serene and radiant, speaks to a great sage: despite human embodiment, she feels no rāga; her face shows calm detachment, with a quiet hermitage or shrine backdrop.
FAQs
True spiritual aspiration begins with vairāgya—seeing worldly status as insufficient and seeking higher attainment through dharma.
No tīrtha is named in this verse; it sets the narrative frame for a vrata/tīrtha teaching.
None directly; Lakṣmī is preparing to request an ‘uttama vrata’ (supreme observance).