Adhyaya 161

Verse 1

सूत उवाच । अथ तेन द्विजाः सर्वे ब्रह्मस्थाने निवेशिताः । चातुश्चरणसंज्ञाश्च ततस्तस्य निवेशिताः

சூதர் கூறினார்—பின்னர் அவனால் எல்லா த்விஜர்களும் பிரம்மஸ்தானத்தில் (புனித மண்டபத்தில்) அமர்த்தப்பட்டனர்; மேலும் ‘சாதுஷ்சரண’ அனுஷ்டானத்திற்கென குறிக்கப்பட்டவர்களும் அதன் பின் அவனுக்காகத் தத்தம் இடங்களில் அமர்த்தப்பட்டனர்।

Verse 2

सोऽपि केशान्परित्यज्य सर्वगात्रसमुद्भवान् । निजपत्न्या समोपेतः प्रणम्य च द्विजोत्तमान्

அவனும் தன் உடலெங்கும் வளர்ந்த முடிகளை அகற்றி, தன் மனைவியுடன் வந்து, த்விஜோத்தமர்களுக்கு வணங்கினான்।

Verse 3

कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । भास्करस्यास्य विहितः प्रासादोयं मया द्विजाः

கைகூப்பி அவன் இவ்வாறு கூறினான்—“ஓ த்விஜர்களே, இந்தப் பாஸ்கரனுக்காக (சூரியதேவனுக்காக) இந்தப் பிராசாதத்தை நான் அமைத்தேன்.”

Verse 4

पुष्पादित्य इति ख्यातिं प्रयातु भुवनत्रये । ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं याज्ञवल्क्यस्य कीर्तिं नेष्यामहे क्षयम्

“இது ‘புஷ்பாதித்ய’ என்ற நாமத்தால் மூவுலகிலும் புகழ் பெறுக.” பிராமணர்கள் கூறினர்—“யாஜ்ஞவல்க்யரின் கீர்த்தி குறைய நாம் விடமாட்டோம்.”

Verse 5

प्रायश्चित्तं प्रदास्यामश्चित्तस्य हृदयंगमम् । अन्ये च ब्राह्मणाः प्रोचुः केचिन्मध्यस्थवृत्तयः

“மனத்தைத் தொட்டு இதயத்தைச் சீர்படுத்தும் பிராயச்சித்தத்தை நாங்கள் விதிப்போம்.” மற்ற பிராமணர்களும் பேசினர்; சிலர் நடுநிலை, சமநிலை உடையோர்.

Verse 6

वृत्त्यर्थमस्य देवस्य लक्षं होमेऽत्र कल्प्यताम् । लक्षं तु सर्वविप्राणां प्रायश्चित्तविशुद्धये

இந்த தெய்வத்தின் பராமரிப்பு-சேவைக்காக இங்கு ஹோமத்தில் ஒரு லட்சம் ஆஹுதிகள் ஏற்படுத்தப்படுக. மேலும் எல்லாப் பிராமணர்களின் பிராயச்சித்தத் தூய்மைக்காகவும் அதே ஒரு லட்சம் (ஆஹுதிகள்) அர்ப்பணிக்கப்படுக.

Verse 7

पुष्प उवाच । तस्मात्सर्वे द्विजश्रेष्ठा मन्नाम्ना कीर्तयंत्विमम् । पुष्पादित्यमिति ख्यातिं कीर्तयंतु तथानिशम्

புஷ்பன் கூறினான்—“ஆகையால், ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, நீங்கள் அனைவரும் இதை என் நாமத்தால் கீர்த்தியுங்கள். ‘புஷ்பாதித்ய’ என்ற புகழை இடையறாது பாடுங்கள்.”

Verse 8

अनया भार्यया मह्यं मान्या या स्थापिता पुरा । दुर्गाऽस्याश्चात्र नाम्ना वै भूयात्ख्याताऽत्र सत्पुरे

மேலும் இந்த மனைவி எனக்காக முன்பு இங்கு நிறுவிய இந்த வணக்கத்திற்குரிய தேவியார்—இந்த நற்புரியில் ‘துர்கா’ என்ற நாமத்தாலேயே புகழ் பெறுக.

Verse 9

ब्राह्मणा ऊचुः । दुःशीलेन पुराऽकारि प्रासादो हरसंभवः । दुर्वासःस्थापितस्यापि भवद्भिस्तुष्ट मानसैः

பிராமணர்கள் கூறினர்—முன்பு தீயொழுக்கமுடைய ஒருவன் ஹரன் (சிவன்) தொடர்புடைய ஒரு பிராசாதத்தை அமைத்தான். ஆயினும் துர்வாசர் பிரதிஷ்டை செய்ததையும் நீங்கள் மகிழ்ந்த மனத்துடன் ஏற்றுக் கொண்டீர்கள்.

Verse 10

तथाप्यस्य तु दीनस्य प्रासादः क्रियतां द्विजाः

ஆயினும், ஓ த்விஜர்களே, இந்த ஏழை பக்தருக்காக ஒரு பிராசாதம் (கோவில்) கட்டப்படுக.

Verse 11

नाममात्रेण देवस्य दुःशीलेन यया पुरा । अनेनाराधितः पूर्वं स्वमांसैरेष भास्करः

முன்பு அந்த தீயொழுக்கமுடையவன் பெயரை மட்டும் உச்சரித்து தேவனை வழிபட்டான். மேலும் முன்பே இவனே பாஸ்கரன் (சூரியன்) தன்னைத் தானே மாம்சம் அர்ப்பணித்து திருப்திப்படுத்தினான்.

Verse 12

तस्मान्न क्षतिरस्याथ दत्ते नाम्नि यथा पुरा । नाम्ना माहिकया नाम माहीत्येव च सा भवेत्

ஆகையால் முன்புபோலவே பெயர் அளித்தால் எந்தத் தீங்கும் இல்லை. ‘மாஹிகா’ என்ற பெயரால் அவள் நிச்சயமாக ‘மாஹீ’ எனப் புகழ்பெறுவாள்.

Verse 13

सूत उवाच । पुष्पेण दाने दत्तेऽथ संमतेनाग्रजन्मनाम् । मध्यमेन कृतं नाम पुष्पादित्य इति श्रुतम्

சூதர் கூறினார்—முதன்மை பிராமணர்களின் சம்மதத்துடன் புஷ்பன் தானம் அளித்தபின், நடுவர் நிறுவிய பெயர் ‘புஷ்பாதித்ய’ என்று கேட்கப்பட்டது.

Verse 14

तत्पत्न्या चापि या तत्र दुर्गा देवी द्विजोत्तमाः । नाम्ना माहिकया नाम माहीत्येव च साऽभवत्

அங்கே அவருடைய துணைவியாக இருந்த துர்கா தேவி, ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே—‘மாஹிகா’ என்ற நாமத்தால் புகழ்பெற்று, அதனால் ‘மாஹீ’ என்றும் அழைக்கப்பட்டாள்.

Verse 15

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोस्मि द्विजोत्तमाः । पुष्पा दित्यो यथा जातो याज्ञवल्क्यप्रतिष्ठितः

சூதர் கூறினார்—ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே, நீங்கள் கேட்ட அனைத்தையும் நான் முழுமையாக உரைத்தேன்—புஷ்பாதித்யன் எவ்வாறு பிறந்தான், யாஜ்ஞவல்க்யரால் எவ்வாறு பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டான் என்பதையும்.

Verse 16

अद्यापि कलिकाले स दृष्टो भक्त्या सुरेश्वरः । नाशयेद्दिनजं पापं नराणां नात्र संशयः

இன்றும் கலியுகத்தில் அந்த தேவர்களின் ஈசன் பக்தியால் தரிசனம் அளிக்கிறான்; மனிதர்களின் நாள்-உற்பத்திப் பாவங்களை அழிக்கிறான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 17

तथा च सप्तमीयुक्ते रवेर्वारे द्विजोत्तमाः । अष्टोत्तरशतंयावत्फलहस्तः करोति यः । प्रदक्षिणां च सद्भक्त्या स लभेद्वांछितं फलम्

மேலும், ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே, சப்தமியுடன் கூடிய ஞாயிற்றுக்கிழமையில் கைப்பிடியில் பழங்களை ஏந்தி நூற்றெட்டு வரை எண்ணிக்கையுடன் உண்மைப் பக்தியால் பிரதட்சிணை செய்பவன் விரும்பிய பலனை அடைவான்.

Verse 18

माहीकामपि यो दुर्गां नित्यमेव प्रपश्यति । न स पश्यति कष्टानि तस्मिन्नहनि कर्हिचित्

மாஹிகா ரூபமான துர்கையை எப்போதும் தரிசிப்பவன், அந்த நாளில் எந்நேரமும் துன்பங்களைச் சந்திக்கமாட்டான்.

Verse 19

चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां यस्तां पूजयते नरः । तस्य संवत्सरंयावन्नापत्संजायते क्वचित्

சைத்ர சுக்ல சதுர்தசியன்று யார் அந்த தேவியை பக்தியுடன் வழிபடுகிறாரோ, அவருக்கு முழு ஒரு ஆண்டும் எங்கும் எந்தத் துன்பமும் ஏற்படாது।

Verse 161

इति श्रीस्कांदेमहापुराणएकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்று ஆயிரம் சுலோகங்களுடைய ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘புஷ்பாதித்ய மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் நூற்று அறுபத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது।