Adhyaya 16

Verse 1

। सूत उवाच । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन त्यक्त्वाऽन्या निखिलाः क्रियाः । रक्तशृंगस्य सांनिध्यं सेवनीयं विचक्षणैः

சூதர் கூறினார்—ஆகையால் எல்லா முயற்சியுடனும் பிற செயல்களை அனைத்தையும் விட்டு, அறிவுடையோர் ரக்தச்ருங்கத்தின் புனித சான்னித்யத்தைச் சேவிக்க வேண்டும்।

Verse 2

किं दानैः किं क्रियाकांडैः किं यज्ञैः किं व्रतैरपि । तत्क्षेत्रं सेवयेद्भक्त्या हाटकेश्वरसंभवम्

தானங்களால் என்ன, கர்மகாண்டங்களால் என்ன, யாகங்களால் என்ன, விரதங்களாலும் என்ன பயன்? பக்தியுடன் ஹாடகேஸ்வரருடன் தொடர்புடைய அந்தப் புனிதக் க்ஷேத்திரத்தையே சேவிக்க வேண்டும்।

Verse 3

अग्निष्टोमादयो यज्ञाः सर्वे संपूर्णदक्षिणाः । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

அக்னிஷ்டோமம் முதலிய யாகங்கள்—முழு தக்ஷிணையுடன் நிறைவேற்றப்பட்டாலும்—அந்தக் க்ஷேத்திரத்தின் மகிமைக்கு முன் பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் ஈடாகாது।

Verse 4

चान्द्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

சாந்திராயண விரதங்கள், க்ருச்சிரத் தவங்கள், சாந்தபனப் பிராயச்சித்தங்களும்—அந்தப் புண்ணியக் க்ஷேத்திரத்தின் மகிமைக்கு பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் ஈடாகாது।

Verse 5

प्रभासाद्यानि तीर्थानि गङ्गाद्याः सरितस्तथा । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

பிரபாசம் முதலான தீர்த்தங்களும், கங்கை முதலான புனித நதிகளும்—அந்தக் க்ஷேத்திரப் புண்ணியத்திற்கு பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் சமமல்ல।

Verse 6

भूमिदानानि सर्वाणि धर्माः सर्वे दयादिकाः । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

எல்லா பூமிதானங்களும், கருணை முதலான எல்லா தர்மங்களும்—அந்தப் புண்ணியக் க்ஷேத்திரத்தின் மகிமைக்கு பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் ஈடாகாது।

Verse 7

तत्र राजर्षयः पूर्वं प्रभूताः सिद्धिमागताः । पशवः पक्षिणः सर्पाः सिंहव्याघ्रा मृगादयः

அங்கே முற்காலத்தில் பல ராஜரிஷிகள் சித்தியை அடைந்தனர்; மேலும் மிருகங்கள், பறவைகள், பாம்புகள், சிங்கம், புலி, மான் முதலியவையும் (அந்தத் தலமகிமையால் தீண்டப்பட்டன).

Verse 9

तत्र कालवशान्नष्टास्तेऽपि प्राप्ता दिवालयम् । यस्तत्र व्रतहीनोऽपि कृषिकर्मरतोऽपि वा

அங்கே காலத்தின் வலியால் அழிந்தவர்களும் தேவாலயம் (தேவலோகம்) அடைந்தனர்; அங்கே விரதமில்லாதவனாக இருந்தாலும், வெறும் உழவுப்பணியில் ஈடுபட்டவனாக இருந்தாலும்—அவனும் (அந்த மகிமையின் பயனை அடைவான்).

Verse 10

श्रूयतां परमं गुह्यं तस्य क्षेत्रस्य संभवम् । पुनंति क्षेत्रतीर्थानि संवासादिह मानवान्

அந்த க்ஷேத்திரத்தின் தோற்றம் பற்றிய பரம ரகசியத்தை கேளுங்கள். இக் க்ஷேத்திரத்தின் தீர்த்தங்கள் இங்கே மனிதரை அங்கே தங்கியிருப்பதாலேயே தூய்மைப்படுத்துகின்றன.

Verse 11

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं पुनाति स्मरणादपि । किं पुनर्दर्शनाद्विप्राः स्पर्शनाच्च विशेषतः

ஓ விப்ரர்களே, ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்திரம் நினைவு மட்டுமாலேயே தூய்மையாக்கும்; அப்படியிருக்க, தரிசனத்தால் எவ்வளவு அதிகம், குறிப்பாக ஸ்பரிசத்தால் மிக விசேஷம்.

Verse 16

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रक्तशृङ्गसांनिध्यसेवनफलश्रैष्ठ्यवर्णनंनाम षोडशोऽ ध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் எண்பத்தொன்றாயிரச் செய்யுட்கள் கொண்ட ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில் உள்ள ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘ரக்தஶ்ருங்க ஸாந்நித்ய சேவன பல ஶ்ரைஷ்ட்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் பதினாறாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.