Adhyaya 146

Verse 1

ऋषय ऊचुः । आदित्यानां च सर्वेषां वसुरुद्रादिकाश्विनाम् । प्रत्येकशः समाचक्ष्व नामानि त्वं महामते

ரிஷிகள் கூறினர்— ஓ மகாமதியே! எல்லா ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள் மற்றும் அஸ்வினிக் குமாரர்கள் ஆகியோரின் பெயர்களை எங்களுக்கு ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லும்.

Verse 2

सूत उवाच । वृषध्वजश्च शर्वश्च मृगव्याधस्तृतीयकः । अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी षष्ठ एव हि

சூதர் கூறினார்— வृषத்வஜன், சர்வன், மூன்றாவதாக மிருகவ்யாதன்; அஜைகபாதன், அஹிர்புத்ந்யன், பினாகி— இவையே இங்கு முதற் ஆறு நாமங்கள்.

Verse 3

दहनश्चेश्वरश्चैव कपाली नवमस्तथा । वृषाकपिस्तु दशमो रुद्रस्त्र्यंबक एव च

தஹனன், ஈஸ்வரன்; ஒன்பதாவதாக கபாலி; பத்தாவதாக வृषாகபி; மேலும் ருத்ரன், த்ரயம்பகனும்.

Verse 4

धुरो ध्रुवश्च सोमश्च मखश्चैवानिलोऽनलः । प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोऽष्टौ प्रकीर्तिताः

துர, த்ருவ, சோம, மக, அனில, அனல, பிரத்யூஷ, பிரபாச— இவ்வெட்டும் ‘வசுக்கள்’ எனப் புகழப்பட்டனர்.

Verse 5

वरुणश्च तथा सूर्यो भानुः ख्यातश्च तापनः । इंद्रश्चैवार्यमा चैव धाता चैव भगस्तथा

வருணன்; அதுபோல் சூரியன், பானு, புகழ்பெற்ற தாபனன்; இந்திரன், அர்யமன், தாதா, பகனும்.

Verse 6

गभस्तिर्धर्मराजश्च स्वर्णरेता दिवाकरः । मित्रश्च वासुदेवश्च द्वादशैते च भास्कराः

கபஸ்தி, தர்மராஜன், ஸ்வர்ணரேதா, திவாகரன், மித்ரன், வாசுதேவன்— இவர்கள் பன்னிரண்டு பாஸ்கரர்கள் (சூரியத் தெய்வங்கள்).

Verse 7

नासत्यश्चैव दस्रश्च ख्यातावेतौ तथाश्विनौ । देववैद्यौ महाभागौ त्वाष्ट्रीगर्भसमुद्भवौ

நாசத்தியன் மற்றும் தஸ்ரன்—இவ்விருவரும் அஷ்வினர்கள் எனப் புகழ்பெற்றோர். அவர்கள் தேவர்களின் வைத்தியர்கள், பெரும் பாக்கியமுடையோர், த்வாஷ்ட்ரீயின் கர்ப்பத்திலிருந்து பிறந்தோர்.

Verse 8

त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता एते ये सुरनायकाः । क्षेत्रेऽत्रैवास्थिता नित्यं दानवानां वधाय च

இவர்கள் ‘திரயஸ்த்ரிஂஷத்’ எனப்படும் முப்பத்துமூன்று தேவர்களாகிய தெய்வத் தலைவர்கள். இப்புனிதக் க்ஷேத்திரத்திலேயே அவர்கள் எப்போதும் தங்கி, தானவர்களை அழிக்கவும் செய்கின்றனர்.

Verse 9

यस्तान्संपूजयेद्भक्त्या पुरुषः संयतेंद्रियः । यथोक्तदिवसे प्राप्ते नापमृत्युः प्रजायते

தன் இந்திரியங்களை அடக்கி பக்தியுடன் அவர்களை வழிபடும் மனிதனுக்கு, கூறப்பட்ட நாள் வந்தபோதிலும் அகால மரணம் ஏற்படாது.

Verse 10

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां रुद्राः पूज्या विचक्षणैः । तस्मिन्क्षेत्रे विशेषेण वांछद्भिः परमं पदम्

அஷ்டமி மற்றும் சதுர்தசி திதிகளில் அறிவுடையோர் ருத்ரர்களை வழிபட வேண்டும்—அந்தக் க்ஷேத்திரத்தில் சிறப்பாக—பரம பதத்தை நாடுவோர்.

Verse 11

दशम्यां वसवः पूज्यास्तथाष्टम्यां विशेषतः । स्वर्गं समीहमानैश्च विलासैर्विविधैस्तथा

தசமி திதியில் வசுக்களை வழிபட வேண்டும்; மேலும் அஷ்டமியிலும் சிறப்பாக—சுவர்க்கத்தை நாடுவோர் பலவகை காணிக்கைகளும் விழா ஒழுங்குகளும் உடன்.

Verse 12

सप्तम्यामथ षष्ठ्यां च पूजनीया दिवाकराः । ये वांछन्ति नराः सत्त्वं परिपंथिविवर्जितम्

ஷஷ்டி மற்றும் சப்தமி திதிகளில் சூரியதேவரை வழிபட வேண்டும்; நிலையான உயிர்வலமும் பகைத் தடையற்ற வாழ்வும் விரும்புவோர் அவ்வாறு செய்வர்।

Verse 13

देववैद्यौ तथा पूज्यौ द्वादश्यां व्याधिसंक्षयम् । ये वांछन्ति सदा मर्त्या नीरुजा सम्भवंति ते

த்வாதசி திதியில் தேவ வைத்தியர்களான அஷ்வினிக் குமாரர்களை நோய் நாசத்திற்காக வழிபட வேண்டும்; இதை எப்போதும் நாடுவோர் நோயற்றவராவர்।

Verse 146

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरकुण्डमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மஹாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் உட்பகுதியாக ‘அமரேஸ்வர குண்ட மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனும் 146ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।