Adhyaya 118

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यत्त्वया सूतज प्रोक्तं तक्षकः संभविष्यति । सौराष्ट्रविषये राजा रैवताख्यो महाबलः

ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ சூதபுத்ரா! நீ கூறியபடியே தக்ஷகன் தோன்றுவான்; சௌராஷ்டிர நாட்டில் ரைவதன் எனும் மாபெரும் வலிமைமிக்க அரசன் இருப்பான்.

Verse 2

तथा तस्य प्रिया भार्यो नाम्ना क्षेमंकरीति या । आनर्ताधिपतेर्हर्म्ये संभविष्यति भामिनी

அதேபோல் அவனுடைய அன்புப் பட்டமகள்—க்ஷேமங்கரீ என்ற நாமத்தால்—ஆனர்த்தாதிபதியின் அரண்மனையில் ஒளிமிகு நங்கையாகப் பிறப்பாள்.

Verse 3

ताभ्यां सर्वं समाचक्ष्व वृत्तांतं सूतनंदन । अत्र नः कौतुकं जातं विचित्रं जल्पतस्तव

ஓ சூதநந்தனே! அந்த இருவரைப் பற்றிய முழு வரலாறையும் எங்களுக்கு விரிவாகச் சொல்வாயாக. உன் வியத்தகு, பலவகைச் சொல்லாடலால் இங்கு எங்கள் ஆர்வம் எழுந்தது.

Verse 4

केदारश्च श्रुतोऽस्माभिः सूतपुत्र हिमाचले । स कथं तत्र संजातः सर्वं विस्तरतो वद

ஓ சூதபுத்திரனே! இமாசலத்தில் கேதாரர் இருப்பதாக நாம் கேட்டோம். அவர் அங்கே எவ்வாறு நிறுவப்பட்டார்? அனைத்தையும் விரிவாக உரைப்பாயாக.

Verse 5

दिने त्रयोदशे प्राप्ते नाम तस्या यथोचितम् । विहितं भूभुजा तेन विप्राणां पुरतो द्विजाः

பதின்மூன்றாம் நாள் வந்தபோது, அரசன் முறையின்படி பிராமணர்களின் முன்னிலையில் அவளுக்கான நாமகரணச் சடங்கை நடத்தினான், ஓ இருமுறைப் பிறந்தோரே.

Verse 6

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि सर्वं ब्राह्मणसत्तमाः । यथा मया श्रुतं पूर्वं निजतातमुखाद्द्विजाः

சூதர் கூறினார்—ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே! இங்கே நான் அனைத்தையும் உங்களுக்குச் சொல்லுவேன்; முன்பு என் தந்தையின் வாயிலிருந்து நான் கேட்டதுபோலவே, ஓ இருமுறைப் பிறந்தோரே.

Verse 7

आनर्त्ताधिपतेश्चापि संजाता तनया गृहे । तस्याश्चापि सुविख्यातं नाम जातं धरातले

ஆனர்த்தத்தின் அதிபதியின் இல்லத்தில் ஒரு மகள் பிறந்தாள்; அவளுடைய பெயரும் பூமியெங்கும் மிகப் புகழ்பெற்றதாக ஆனது.

Verse 8

क्षेमंकरीति विप्रेन्द्राः कर्मणा प्रकटीकृतम् । आनर्ताधिपतिः पूर्वमासीद्राजा प्रभंजनः

‘க்ஷேமங்கரீ’—ஓ பிராமணச் சிறந்தோரே, அவளுடைய செயல்களாலேயே அந்தப் பெயர் வெளிப்பட்டது. முன்னர் ஆனர்த்தத்தின் அதிபதி பிரபஞ்சனன் என்னும் அரசன் இருந்தான்.

Verse 9

तस्य वैरं समुत्पन्नं बहुभिः सह भूमिपैः । ततो निर्वास्यते देशो नीयते पशवो बलात् । शत्रुभिर्जायते युद्धं दिवा नक्तं द्विजोत्तमाः

அவனுக்கு பல அரசர்களுடன் பகை எழுந்தது. பின்னர் அவனுடைய நாடு துரத்தப்பட்டதுபோல் ஆனது; மாடுமந்தைகள் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டன. பகைவருடன் பகலும் இரவும் போர் எழுந்தது, ஓ இருபிறப்புச் சிறந்தோரே.

Verse 10

ततः कतिपयाहस्य तस्य भार्या प्रियंवदा । ऋतुस्नाता दधाराथ गर्भं पुण्यं निजोदरे

சில நாட்களுக்குப் பின் அவனுடைய மனைவி பிரியம்வதா, உரிய காலத்தில் நீராடி, தன் வயிற்றில் புண்ணியமிக்க கருவைத் தாங்கினாள்.

Verse 12

यतः प्रभृति तस्याः स गर्भोऽभूदुदराश्रयः । ततः प्रभृति राष्ट्रस्य क्षेमं जातं तथा पुरे । एके संख्ये जिता स्तेन शत्रवोऽपि सुदुर्जयाः । निहताश्च तथैवान्ये मित्रभावं समाश्रिताः

அந்தக் கரு அவளுடைய வயிற்றில் தங்கிய அந்த நொடியிலிருந்தே நாட்டிலும் நகரிலும் நலமும் க்ஷேமமும் உண்டாயிற்று. வெல்ல அரிய பகைவரும் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; சிலர் கொல்லப்பட்டனர்; சிலர் நட்புணர்வை ஏற்றனர்.

Verse 18

ततस्तां यौवनोपेतां रैवताय महीपतिः । ददौ सौराष्ट्रनाथाय काले वैवाहिके शुभे

பின்னர் அவள் யௌவனத்தை அடைந்தபோது, அரசன் திருமணத்திற்குரிய மங்கள நேரத்தில் அவளை சௌராஷ்டிரத்தின் தலைவன் ரைவதனுக்கு அளித்தான்.

Verse 20

या तूढा रामरूपेण नागराजेन धीमता । पुत्रपौत्रवती जाता सौभाग्यमदगर्विता

ராமரூபம் கொண்ட ஞானமிகு நாகராஜனால் மணமுடிக்கப்பட்ட அவள், புத்ர-பௌத்ரவதியாகி, தன் நல்வாழ்வின் மயக்கத்தில் அகந்தையுற்றாள்.

Verse 21

न च ताभ्यां सुतो जातः कथंचिदपि वंशजः । वयसोंऽतेऽपि विप्रेंद्रास्ततो दुःखं व्यजायत

ஆனால் அவர்களிருவருக்கும் எவ்விதத்திலும் வம்சத்திற்குரிய மகன் பிறக்கவில்லை. ஓ பிராமணசிரேஷ்டரே, வாழ்நாளின் முடிவிலும் அதனால் துயரம் எழுந்தது.

Verse 22

अथ तौ मंत्रिवर्गस्य राज्यं सर्वमशेषतः । अर्पयित्वा तु पुत्रार्थं तपोऽर्थमिह चागतौ

அப்போது அவர்கள் முழு அரசையும் எதுவும் மீதமின்றி அமைச்சர்களின் குழுவிற்கு ஒப்படைத்து, மகப்பேறு வேண்டி தவத்திற்காக இங்கே வந்தனர்.

Verse 23

ततः स्वमाश्रमं गत्वा स्थितौ तत्र समाहितौ । देवीं कात्यायनीं स्थाप्य तदाराधनतत्परौ

பின்னர் அவர்கள் தங்கள் ஆசிரமத்திற்குச் சென்று ஒருமனத்துடன் அங்கே தங்கினர். தேவியான காத்தியாயனியை நிறுவி, அவளின் ஆராதனையில் முழுமையாக ஈடுபட்டனர்.

Verse 24

यया विनिहतो रौद्रो महिषाख्यो महासुरः । कौमारव्रतधारिण्या तस्मिन्विन्ध्ये महाचले

கன்னியர் விரதம் மேற்கொண்டு அந்த மாபெரும் விந்திய மலைவில் ‘மஹிஷ’ எனும் கொடிய மகாசுரனை வதைத்தவளே—அந்த தேவியையே அவர்கள் வழிபட்டனர்.

Verse 25

ततस्ताभ्यां ददौ तुष्टा सा पुत्रं वंशवर्धनम् । नाम्ना क्षेमजितं ख्यातं परपक्षक्षया वहम्

அப்போது தேவி அவர்கள்மேல் திருப்தியடைந்து குலம் வளர்க்கும் ஒரு புதல்வனை அருளினாள். அவன் ‘க்ஷேமஜித்’ எனப் புகழ்பெற்று, பகைவர் படைகளை அழிப்பவனாக விளங்கினான்।

Verse 26

ततः स्वं राज्यमासाद्य भूयोऽपि स महीपतिः । स्वपुत्रं वर्धयामास हर्षेण महतान्वितः

பின்னர் தன் அரசை மீண்டும் அடைந்த அந்த பூபதி, பேரானந்தம் நிறைந்து, மீண்டும் தன் மகனை வளர்த்துப் பேணினான்।

Verse 27

यदा स यौवनोपेतः सञ्जातः क्षेमजित्सुतः । तं च राज्ये नियोज्याऽथ स्वस्थानं स पुनर्ययौ

க்ஷேமஜித்தின் மகன் இளமை அடைந்தபோது, அவனை அரசாட்சியில் அமர்த்தி, அவர் மீண்டும் தம் சொந்த தாமத்திற்குச் சென்றார்।

Verse 28

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं तदेतद्द्विजसत्तमाः । भार्यया सहितस्त्यक्त्वा शेषमन्यं परिच्छदम्

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! இது ஹாடகேஸ்வரருடன் தொடர்புடைய அந்தப் புனிதத் தலம். அவர் மனைவியுடன் சேர்ந்து மீதமிருந்த எல்லாச் சாமான்களையும் உபகரணங்களையும் துறந்தார்।

Verse 29

तत्र संस्थापयामास लिंगं देवस्य शूलिनः । प्रासादं च मनोहारि ततश्चक्रे समाहितः

அங்கே அவர் திரிசூலதாரியான பரமன் சிவபெருமானின் லிங்கத்தை நிறுவினார். பின்னர் அமைதியான மனத்துடன் மனம்கவரும் ஒரு பிராசாதம் (ஆலயம்) கட்டினார்।

Verse 30

रैवतेश्वरमित्युक्तं सर्वपातक नाशनम् । दर्शनादेव सर्वेषां देहिनां द्विजसत्तमाः

இது ‘ரைவதேஸ்வரர்’ எனப் புகழ்பெற்றது; எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது. ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே, இதன் தரிசனமாத்திரத்தால் எல்லா உடல்தாரிகளின் குற்றங்கள் நீங்கும்.

Verse 31

या पूर्वं स्थापिता दुर्गा तस्मिन्क्षेत्रे महीभुजा । तस्याः क्षेमंकरी चक्रे प्रासादं श्रद्ध यान्विता

அந்த புனிதக் க்ஷேத்திரத்தில் முன்பு அரசன் தேவீ துர்கையை நிறுவினான். பின்னர் நம்பிக்கையும் பக்தியும் கொண்டு அவளுக்குப் பிராசாதம் (ஆலயம்) அமைத்தான்; அவளை ‘க்ஷேமங்கரீ’—நலனும் பாதுகாப்பும் அருள்பவள்—எனப் பிரதிஷ்டை செய்தான்.

Verse 32

सापि क्षेमंकरीनाम ततः प्रभृति कीर्त्यते । कात्यायन्यपि या प्रोक्ता महिषासुरमर्दिनी

அந்நாள்முதல் அந்த தேவியை ‘க்ஷேமங்கரீ’ என்ற நாமத்தால் போற்றுகின்றனர். அவளே ‘காத்யாயனீ’ என்றும் கூறப்படுகிறாள்—மஹிஷாசுரனை மடக்கியவள்.

Verse 33

यस्तां चैत्रसिते पक्षे संप श्येदष्टमीदिने । तस्याभीष्टा भवेत्सिद्धिः सर्वदैव द्विजोत्तमाः

ஓ இருபிறப்பினருள் சிறந்தவர்களே, சைத்ர மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ அஷ்டமியன்று அவளைத் தரிசிப்பவன் தன் விரும்பிய இலக்கின் நிறைவேற்றத்தை அடைவான்; நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவான்.

Verse 34

एतद्वः सर्वमाख्यातं रैवतेश्वरवर्णनम् । क्षेमंकर्याः प्रभावं च सर्वपातकनाशनम्

இவ்வாறு ரைவதேஸ்வரரின் முழு வர்ணனையையும், மேலும் க்ஷேமங்கரீ தேவியின் சக்திப் பெருமையையும் நான் உங்களுக்குக் கூறினேன்; அதனால் எல்லாப் பாவங்களும் அழிகின்றன.

Verse 118

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमंकरीरैवतेश्वरोत्पत्तितीर्थ माहात्म्यवर्णननामाष्टादशोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நூலான நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தில் ‘க்ஷேமங்கரீ மற்றும் ரைவதேஸ்வரர் தோற்றத் தீர்த்தத்தின் மாஹாத்ம்ய வர்ணனை’ எனும் நூற்று பதினெட்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।