Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
ततो वैराग्यमापन्नो रौद्रे तपसि संस्थितः । त्यक्त्वा गृहादिकं सर्वं स्नेहं दारसुतोद्भवम्
tato vairāgyamāpanno raudre tapasi saṃsthitaḥ | tyaktvā gṛhādikaṃ sarvaṃ snehaṃ dārasutodbhavam
பின்னர் வைராக்யம் அடைந்து, அவர் கடும் தவத்தில் நிலைத்தார். வீடு முதலிய அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, மனைவி-மக்களால் உண்டாகும் பற்றையும் துறந்தார்।
Sūta (continued narration)
Listener: (assembly of sages, implied)
Scene: The brāhmaṇa casts aside household tokens—staff, waterpot, simple cloth—then sits in fierce austerity under a tree, body thin, gaze steady.
FAQs
Purification is strengthened by vairāgya—loosening worldly attachment and embracing disciplined austerity.
The verse supports the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya narrative arc, though it focuses on the ascetic’s inner turning.
A general prescription of tapas (austerity) and renunciation is implied, not a specific vrata or donation.