Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 17
अस्मद्वंशसमुद्भूतो यस्त्वेतांस्तोषयिष्यति । अन्यो वा भूपतिर्वृद्धिमग्र्यां नूनं स यास्यति
asmadvaṃśasamudbhūto yastvetāṃstoṣayiṣyati | anyo vā bhūpatirvṛddhimagryāṃ nūnaṃ sa yāsyati
எங்கள் வம்சத்தில் பிறந்தவனாக இருந்தாலும், வேறு அரசனாக இருந்தாலும்—இப் பிராமணேந்திரர்களை மகிழ்வித்து ஆதரிப்பவன் நிச்சயமாக உயர்ந்த செழிப்பை அடைவான்।
King (mahīpati)
Scene: A king in court, hands folded, offering garments, gold, and food to seated Brahmin elders; behind them a faint suggestion of a tīrtha landscape (riverbank/temple spire) indicating the pilgrimage setting.
FAQs
Honoring the righteous and upholding sacred grants brings stability and prosperity—dharma safeguards the kingdom.
The broader chapter is tīrtha-centered, but this verse is a general dharmic assurance aimed at rulers.
Sevā/dharma-practice: pleasing and supporting the Brahmin beneficiaries of the grant.