Adhyaya 105

Verse 1

सूत उवाच । अथ प्राप्ते दिनाधीशे तुलायां द्विजसत्तमाः । प्रेता लिंगोद्भवां भूमिं पूरयामासुरेव हि

சூதர் கூறினார்—ஹே த்விஜசத்தமர்களே! தினாதீசன் சூரியன் துலா ராசியில் புகுந்தபோது, பிரேதர்கள் நிச்சயமாக லிங்கோத்பவமான நிலத்தை நிரப்பத் தொடங்கினர்.

Verse 2

यत्किंचित्तत्र संस्थं तु आद्यतीर्थं सुरालयम् । तत्सर्वं व्यन्तरैस्तैश्च पांसुभिः परिपूरितम्

அங்கே நிறுவப்பட்டிருந்த அனைத்தும்—அந்த ஆதித் தீர்த்தமும் தேவாலயமும்—அந்த வ்யந்தரர்களாலும் தூசியாலும் முற்றிலும் நிரம்பி அடைத்துப்போயின.

Verse 3

ततः क्षेमं समुत्पन्नं क्षेत्रे तत्र द्विजोत्तमाः । अन्येषामपि लोकानां लिंगैस्तैर्लुप्तिमागतैः

பின்பு, ஓ த்விஜோத்தமர்களே, அந்தக் க்ஷேத்திரத்தில் க்ஷேமம் உண்டாயிற்று; ஆனால் பிற உலகங்களில் அவ்விலிங்கங்கள் கண்களுக்கு மறைந்து போனதால் இழப்புணர்வு எழுந்தது.

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य बृहदश्वो महीपतिः । शाल्वदेशात्समायातः कस्मिश्चिद्युगपर्यये

சில காலம் கடந்தபின், ஒரு யுகப் பரிவர்த்தனைக் காலத்தில், பூமிபதி அரசன் ப்ருஹதஷ்வன் ஷால்வதேசத்திலிருந்து அங்கே வந்தான்.

Verse 5

स दृष्ट्वा विपुलां भूमिं प्रासादैः परिवर्जिताम् । प्रासादार्थं मतिं चक्रे तत्र क्षेत्रे द्विजोत्तमाः

அவன் அந்தப் பரந்த நிலம் பிராசாதங்கள் இன்றிக் காணப்பட்டதைப் பார்த்து, ஓ த்விஜோத்தமர்களே, அந்தக் க்ஷேத்திரத்தில் பிராசாதம் அமைக்கத் தீர்மானித்தான்.

Verse 6

शिल्पिनश्च समाहूयानेकांस्तत्र सहस्रशः । शोधयामास तां भूमिमधस्ताद्बहुविस्तृताम्

அவன் அங்கே ஆயிரக்கணக்கான பல சிற்பிகளை அழைத்து, கீழ்வரை பரந்திருந்த அந்த நிலத்தைத் தோண்டி சுத்திகரித்து தூய்மைப்படுத்தினான்.

Verse 7

भूमौ निखन्यमानायां ततो लिंगानि भूरिशः । चतुर्वक्त्राणि तान्येव यांति दृष्टेश्च गोचरम्

பூமி தோண்டப்படுகையில் அப்போது எண்ணற்ற லிங்கங்கள் வெளிப்பட்டன; அவையே நான்முக லிங்கங்களாகக் கண்களுக்கு புலனாயின।

Verse 8

ततः स पार्थिवस्तैश्च लिंगैर्दृष्ट्वा वृतां भुवम् । तत्क्षणान्मृत्युमापन्नः शिल्पिभिश्च समन्वितः

அப்போது அந்த அரசன், அந்த லிங்கங்களால் எங்கும் சூழப்பட்ட பூமியைப் பார்த்தவுடன், உடன் வந்த சிற்பிகளோடு அதே கணத்தில் மரணமடைந்தான்।

Verse 9

ततःप्रभृति नो तत्र कश्चिन्मर्त्यो महीतले । प्रासादं कुरुते भीत्या तडागं कूपमेव च

அந்த நாள்முதல் அங்கே பயத்தால் எந்த மனிதனும் மாளிகை கட்டுவதில்லை; குளமோ கிணறோ கூட அமைப்பதில்லை।

Verse 105

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये राक्षसलिंगच्छेदनंनाम पञ्चोत्तरशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஷீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில், ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ர மாஹாத்ம்யத்தில் ‘ராக்ஷஸ-லிங்கச்சேதனம்’ எனும் நூற்றைந்து ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।