Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
ततोऽतिचिंतयामास व्याकुलेनांतरात्मना । बाष्पव्याकुलनेत्रश्च निःष्वसन्पन्नगो यथा
tato'ticiṃtayāmāsa vyākulenāṃtarātmanā | bāṣpavyākulanetraśca niḥṣvasanpannago yathā
அப்போது அவன் கலங்கிய உள்ளத்துடன் ஆழ்ந்து சிந்தித்தான்; கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் பாம்புபோல் நெடுநிசுவாசம் விட்டான்.
Sūta (narrative voice implied)
Scene: A distressed royal figure sits or stands in anxious contemplation, eyes brimming with tears, exhaling long sighs; attendants keep distance, sensing the gravity of a vow-bound dilemma.
FAQs
Even the virtuous experience anguish when dharma presents conflicting duties; inner struggle is part of righteous discernment.
The verse continues the Tīrthamāhātmya narrative frame; the sanctified setting heightens the seriousness of the dharmic crisis.
None; the emphasis is on the emotional and ethical weight of keeping vows while facing compassion-driven conflict.