गुरोर्वचनमाकर्ण्य आह्वयन्मदनं हरिः । आह्वानादाजगामाथ मदनः कार्यसाधकः
gurorvacanamākarṇya āhvayanmadanaṃ hariḥ | āhvānādājagāmātha madanaḥ kāryasādhakaḥ
குருவின் வாக்கைக் கேட்ட ஹரி மதனனை அழைத்தார்; அந்த அழைப்பினால் காரியத்தை நிறைவேற்ற வல்ல மதனன் அங்கே வந்தான்।
Sūta (Lomaharṣaṇa), deduced from narrative flow
Tirtha: Kedāra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis/audience
Scene: Hari (Viṣṇu) stands after hearing Bṛhaspati, raising his hand in summons; Madana appears promptly, youthful and radiant, bearing floral insignia.
When guided by rightful counsel, action is taken decisively and the necessary forces are mobilized.
The Kedāra Khaṇḍa setting is implicit; the verse itself narrates the summoning of Madana.
No formal ritual; it depicts āhvāna (summoning/invocation) as a narrative act.