Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 51
त्वया हृताधुनास्यैतत्फलमाप्नुहि दुर्मते । इत्याकर्ण्य भयाविष्टो लज्जयाधोमुखो मुनेः
tvayā hṛtādhunāsyaitatphalamāpnuhi durmate | ityākarṇya bhayāviṣṭo lajjayādhomukho muneḥ
நீ இப்போது அவளை கவர்ந்தாய்; ஆகவே இச்செயலின் பலனை அடை, தீயமனத்தவனே! இதைக் கேட்டவுடன் அவன் அச்சத்தில் ஆழ்ந்து, வெட்கத்தால் முனிவர்முன் முகம் தாழ்த்தினான்.
Agniveśya (first half); Narrator (second half describing reaction)
Scene: A stern sage pronounces consequence; the offender stands trembling, head lowered in shame, hands slack or beginning to fold, the atmosphere heavy with moral gravity.
FAQs
Every act bears fruit (karma-phala); remorse and humility arise when one recognizes wrongdoing.
No site is directly referenced in this verse.
None; the implied corrective is repentance and surrender to the offended sage.