Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
तदाकर्ण्य व्यवस्यासौ तथ्यं मद्वचनं हृदा । पश्चात्तापसमोपेतो मुनिर्मामित्यथाब्रवीत्
tadākarṇya vyavasyāsau tathyaṃ madvacanaṃ hṛdā | paścāttāpasamopeto munirmāmityathābravīt
அதை கேட்ட அந்த முனிவர் என் சொற்கள் உண்மையென உள்ளத்தில் உறுதி செய்தார்; பின்னர் வருத்தம் நிறைந்து என்னிடம் இவ்வாறு கூறினார்।
The cursed petitioner (unnamed in the snippet)
Listener: Muni (character within the episode)
Scene: A sage, head bowed, hands joined, eyes moist with remorse, acknowledging the speaker’s truth; the teacher/narrator stands calm, authoritative; the moment is intimate and transformative.
FAQs
Recognizing truth and feeling remorse is the turning point that restores dharmic clarity.
No tīrtha is mentioned.
None explicitly; it indicates inner repentance as the precursor to any correction.