Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 37
अवदातत्रिजन्मासवक्षविच्चाक्षरार्थवित् । सुदर्शनेति प्रथिता प्रिया तस्याभवत्सती
avadātatrijanmāsavakṣaviccākṣarārthavit | sudarśaneti prathitā priyā tasyābhavatsatī
அவன் தூய ஒழுக்கமுடைய த்விஜன்; வாக்கியவித்தும் எழுத்தர்த்தவித்தும் ஆனவன். அவனுடைய பிரியமான பத்தினி சதி ‘சுதர்ஶனா’ எனப் புகழ்பெற்று, தூயவளாய் ஒளிவீசுவளாய், வேதவாக்கின் சாரத்தில் நிபுணையாய் இருந்தாள்।
Narrator
Scene: A radiant, pure wife Sudarśanā stands beside her brāhmaṇa husband; she holds a palm-leaf manuscript, indicating akṣara-artha knowledge; the home is lit by a steady lamp symbolizing vāk and sattva.
FAQs
The Purāṇa praises virtue joined with learning—purity of conduct along with mastery of sacred language.
No tīrtha is named; this is character and lineage description within the narrative.
None; it describes the qualities of Sudarśanā.