Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 52
अथ काले तु संप्राप्ते प्रमीतोऽहं नृपालये । जातो जातिस्मारस्तावदानर्ताधिपतेः सुतः
atha kāle tu saṃprāpte pramīto'haṃ nṛpālaye | jāto jātismārastāvadānartādhipateḥ sutaḥ
காலம் வந்தபோது நான் அரசரின் அரண்மனையில் உயிர் நீத்தேன்; பின்னர் ஆனர்த்தத்தின் அதிபதியின் மகனாகப் பிறந்து, முன்ஜென்ம நினைவு உடையவனாயினேன்।
Unspecified narrator (first-person)
Listener: A sage/assembly (contextual; not specified in the verse)
Scene: A soul departing in a royal palace, then a luminous rebirth scene in the house of the lord of Ānarta; the child’s eyes suggest uncanny remembrance of a former life.
FAQs
Actions carry across lifetimes; Purāṇas often show karmic results through rebirth and jātismara memory.
No tīrtha is identified in this verse; it situates the narrator in Ānarta to continue the māhātmya storyline.
None directly; the verse establishes karmic continuity for the ensuing worship practice.