Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 110
पुरुषोत्तम भवान्नाथ बालिशस्य प्रसीद मे । ततः क्षांतमिति प्रोच्य भीमेन सहितो हरिः
puruṣottama bhavānnātha bāliśasya prasīda me | tataḥ kṣāṃtamiti procya bhīmena sahito hariḥ
புருஷோத்தமா, நீயே என் நாதன்; நான் சிறுபிள்ளைபோல் அறியாமையன், என்மேல் அருள் புரிவாயாக. அப்போது பீமனுடன் இருந்த ஹரி “மன்னிக்கப்பட்டது” என்று கூறினார்।
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa) describing Hari’s response
Scene: Bhīma pleads as a repentant child before Puruṣottama; Hari answers with a calm gesture of absolution, the atmosphere shifting from war to serenity.
FAQs
Humility and confession of one’s faults invite divine grace; forgiveness is upheld as dharma.
This verse is narrative setup; the chapter context later praises Guptakṣetra and related sacred installations.
None in this verse; it focuses on repentance and pardon.