इति हैडंबिवचनं श्रुत्वा कामकटंकटा । विस्मिताभूत्तस्य रूपात्स्वं निनिंद च बालिशम्
iti haiḍaṃbivacanaṃ śrutvā kāmakaṭaṃkaṭā | vismitābhūttasya rūpātsvaṃ niniṃda ca bāliśam
ஹைடம்பியின் சொற்களை கேட்ட காம-கடங்கடா, அவன் உருவைக் கண்டு வியந்தாள்; தன்னையே ‘மூடன்’ என நிந்தித்தாள்.
Narrator (context suggests Sūta’s narration within Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Kāma-kaṭaṅkaṭā hears Haiḍambī’s words, gazes at his form in astonishment, and then turns inward, reproaching herself.
Recognition of virtue or worth can trigger inner correction—self-reproach becomes the first step toward right action.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None in this verse.