Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
दुष्कुलीनापि या भक्ता सूतेऽपत्यं च भक्तिमत् । कुलीनमेव तन्मन्ये ममेदं मतमुत्तमम्
duṣkulīnāpi yā bhaktā sūte'patyaṃ ca bhaktimat | kulīnameva tanmanye mamedaṃ matamuttamam
ஒரு பெண் தாழ்குலத்தில் பிறந்தவளாயினும், பக்தியுடையவளாக இருந்து பக்திமிக்க பிள்ளையைப் பெறுவாளானால், அந்தக் குடும்பமே உண்மையில் உயர்குலம் என நான் கருதுகிறேன்—இதுவே என் உயர்ந்த நம்பிக்கை.
Dharmarāja (Yudhiṣṭhira), addressing Keśava (Kṛṣṇa)
Scene: A declarative teaching scene: the king asserts that devotion makes a family noble, even if socially ‘low’; emphasis on moral authority and inclusivity.
FAQs
Bhakti and virtuous conduct are upheld as the real markers of nobility, outweighing mere birth-status.
No tīrtha is mentioned; the verse is a dharmic valuation of devotion over lineage.
None; it is a normative statement about social and spiritual worth.