Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 21
सूत उवाच । इत्युक्तवंतं तं राजा परिरभ्य पुनःपुनः । उवाच धर्मराट् पुत्रमानंदाश्रुः सगद्गदम्
sūta uvāca | ityuktavaṃtaṃ taṃ rājā parirabhya punaḥpunaḥ | uvāca dharmarāṭ putramānaṃdāśruḥ sagadgadam
சூதர் கூறினார்—அவ்வாறு சொன்ன அவனை அரசன் மீண்டும் மீண்டும் அணைத்தான். பின்னர் தர்மராஜன் ஆனந்தக் கண்ணீரால் குரல் தடைபட்டு மகனிடம் உரைத்தான்।
Sūta (Lomaharṣaṇa), explicitly stated
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (frame assumed)
Scene: A king (Dharmarāja) embraces a devoted son repeatedly; courtiers witness; tears glisten; the atmosphere is reverent and tender.
FAQs
Dharma is not dry law; it is lived with tenderness—recognizing virtue with heartfelt affection.
No tīrtha is mentioned; this is a narrative transition marked by Sūta’s framing.
None; it describes an embrace and an emotional response within the dialogue.