Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 71
सूत उवाच । श्रुत्वेति विजयो धीमान्प्रशशंस सुविस्मितः । विसृष्टो नारदाद्यैश्च द्वारकां प्रति जग्मिवान्
sūta uvāca | śrutveti vijayo dhīmānpraśaśaṃsa suvismitaḥ | visṛṣṭo nāradādyaiśca dvārakāṃ prati jagmivān
சூதர் கூறினார்—இதைக் கேட்ட ஞானமிகு விஜயன் (அர்ஜுனன்) மிகுந்த வியப்புடன் அந்த வரலாற்றைப் புகழ்ந்தான். பின்னர் நாரதர் முதலியோரால் விடைபெற்று, துவாரகை நோக்கி புறப்பட்டுச் சென்றான்.
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sūta narrator)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied)
Scene: In a forest-āśrama or narrative hall, Vijaya (Arjuna) stands with folded hands, astonished, praising the account; Nārada and other sages gesture dismissal/blessing; Arjuna turns westward, beginning the journey toward sea-girt Dvārakā.
FAQs
True hearing culminates in praise, gratitude, and dharmic action—moving forward with the inspiration of sacred teaching.
The verse closes the Guptakṣetra/Staṃbhatīrtha segment and transitions the hero toward Dvārakā.
No explicit rite; it depicts the response to māhātmya-śravaṇa—praise and respectful leave-taking.