Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 46
मलैर्द्वादशभिः किट्टं भिन्नं देहाद्बहिर्व्रजेत् । कर्णाक्षिनासिकाजिह्वादताः शिश्नं गुदं नखाः
malairdvādaśabhiḥ kiṭṭaṃ bhinnaṃ dehādbahirvrajet | karṇākṣināsikājihvādatāḥ śiśnaṃ gudaṃ nakhāḥ
கிட்டப் பகுதி பன்னிரண்டு மலரூப அசுத்தங்களாகப் பிரிந்து உடலிலிருந்து வெளியே செல்கிறது—காதுகள், கண்கள், மூக்கு, நாக்கு, பற்கள், லிங்கம், குதம், நகங்கள் முதலியன।
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Scene: A schematic yogic anatomy: the body shown with highlighted ‘mala-outlets’ and the concept of kiṭṭa exiting, contrasted with a calm yogin observing without aversion—pure discrimination rather than disgust.
FAQs
It encourages detachment by showing the body as a site of constant impurities, motivating purity and spiritual striving.
No tīrtha is mentioned in this verse.
No explicit rite; the broader implication supports śauca (purity) as a dharmic discipline.