Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 16
प्रभासाय प्रयातव्यं यदाऽमृत्योर्मया स्फुटम् । ततश्चैवोर्ज्जयंतोऽपि मूर्छाभावाल्लुठन्पुरः
prabhāsāya prayātavyaṃ yadā'mṛtyormayā sphuṭam | tataścaivorjjayaṃto'pi mūrchābhāvālluṭhanpuraḥ
“நான் பிரபாசத்திற்கே செல்ல வேண்டும்— உயிர் போனாலும் இந்த முடிவை நான் தெளிவாக எடுத்துவிட்டேன்.” பின்னர் ஊர்ஜயந்தனும் மயக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, முன்னே உருண்டும் ஊர்ந்தும் சென்றான்.
Prāleya (first sentence), then Sūta narrating the action (deduced)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Scene: Two pilgrims press onward toward Prabhāsa; one declares he will go even at the cost of life, while Ūrjayanta, fainting, crawls and rolls forward on the path.
FAQs
The vow to reach a sacred place (Prabhāsa) is upheld with life-risking determination, portraying pilgrimage as disciplined dharma.
Prabhāsa, the famed sacred region associated with Śiva and Somanātha traditions.
No explicit rite; the prescription is ethical-spiritual: unwavering commitment to the tīrtha-yātrā saṅkalpa.