Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
स निष्क्रामति संसारे दृढग्राही स तिष्ठति । एवमेतन्महाकष्टं जन्म दुःखं प्रकीर्तितम्
sa niṣkrāmati saṃsāre dṛḍhagrāhī sa tiṣṭhati | evametanmahākaṣṭaṃ janma duḥkhaṃ prakīrtitam
பற்றை விட்டவன் சம்சாரத்திலிருந்து வெளியேறுகிறான்; பற்றை இறுக்கமாகப் பிடித்திருப்பவன் அங்கேயே தங்குகிறான். இவ்வாறாக, பிறவி என்பது பெரும் துன்பம் என்றும் துயரம் என்றும் கூறப்படுகிறது.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: Two contrasted figures: one with open hands and calm gaze stepping beyond a wheel-like saṃsāra motif; another gripping chains or a pillar, remaining within the cycle; a subtle caption-like emphasis on ‘janma-duḥkha’.
FAQs
Release comes through letting go; clinging perpetuates saṃsāra, and the root pain is repeated birth.
No tīrtha is referenced; the focus is on inner renunciation and the nature of bondage.
None; the verse teaches a spiritual principle—abandoning grasping—rather than prescribing a rite.